கட்டி புடி கட்டி புடிடா

பாலாஜி இப்போதுதான் புதிதாக தன் வீட்டுக்கு பக்கத்தில் திறக்கப்பட்ட அந்த சிறிய நூலகத்தை பார்த்தான். எப்பொழுதும் கல்லூரி முடிந்து வீட்டுக்கு திரும்பும் வழியில் அந்த நூலகத்தில் தன் கண்களை படர விடுவதை பாலாஜி தவற விடுவதில்லை. அதற்க்கு காரணம் அந்த நூலகத்தில் உள்ள புத்தகங்களின் மேல் உள்ள ஆர்வமில்லை. அந்த நூலகத்தை நிர்வகித்து வரும் பத்தொன்பது வயது இளம் நாட்டு கட்டை.பாலாஜி பார்க்கும்போது அந்த இளம் நாட்டு கட்டையும் பாலாஜியை பார்ப்பது வழக்கம். இருவரது கண்களும் அவ்வப்போது சந்தித்து கொள்ளுமே தவிர, இதுவரை பேசி கொண்டது இல்லை. பாலாஜி தனது கல்லூரி இல்லாத விடுமுறை நாட்களில் அந்த நூலகத்திற்கு

சென்று ஏதேனும் நாவல் இருப்பதை பார்க்கும் சாக்கில் அந்த இளம் நாட்டு கட்டையின் நட்பு கிடைக்குமா என்று தவித்தான்.

ஆனால் அவன் செல்லும் நேரமெல்லாம், கடையில், அந்த இளம் நாட்டு கட்டையின் சாயலில் ஒரு வயதான நபரும் இருந்தார். அது அவனது அப்பாவோ அல்லது ஏதேனும் சொந்தகாராராகவோ இருக்க வேண்டும் என்று பாலாஜி நினைத்து கொண்டான். அவர் இருப்பதன் காரணமாக, பாலாஜியின் அந்த இளம் நாட்டு கட்டையுடனான நட்பு, நூலகர் மற்றும் வாடிக்கையாளர் என்ற முறையில் மட்டுமே இருந்தது.

அன்று சனிக்கிழமை. பாலாஜி தனது மதிய உணவை முடித்து விட்டு, ஏதோ கடைக்கு செல்லும் வழியில், அந்த நூலகத்தை நோட்டம் விட்டான். நூலகத்தில் அந்த இளம் நாட்டு கட்டை மட்டுமே இருந்தான். பாலாஜி அவனை பார்த்து சிநேகமாய் பார்த்து புன்னகைத்தான். பாலாஜி கேட்டான்.

“இன்னொருத்தர் இருப்பார், அவர் இல்லையா?”
“யாரை கேக்கறீங்க? எங்க அப்பாவையா? அவர் ஊருக்கு போய் இருக்கார். திங்கட் கிழமை தான் வருவார்”

பாலாஜிக்கு சந்தோஷம் தாங்க முடியவில்லை. நூலகத்திற்குள் ஒரு முடிவுடன் நுழைந்தான். அது ஒரு சிறிய நூலகம். நூலகத்திற்குள் நுழைந்தவுடன், இடது புறத்தில் பதினைந்து பேர் அமர்ந்து படிக்கும் அளவுக்கு ஒரு பெரிய மரமேஜை இருந்தது. அந்த மேஜையின் மேல் “சைலன்ஸ் ப்ளீஸ்” என்று வேண்டுகோள் ஏந்திய சிறு போர்டுகள் சாய்த்து வைக்க பட்டிருந்தன. நூலகத்திற்கு நடுவே நான்கு ஐந்து நீளமான ரேக்குகளில் புத்தகங்கள் அடுக்கி வைக்க பட்டு இருந்தன. ஒவ்வொவொரு ரேக்குக்கும் நடுவே ஆட்கள் நடந்து சென்று புத்தகங்கள் பார்ப்பதற்கு வசதியாக இடைவெளி இருந்தது.

பாலாஜி அந்த இளம் நாட்டு கட்டையை மேலிருந்து கீழ் வரை அளந்தான்.

வயது பத்தொன்பது இளம் அழகன். மிகவும் வெள்ளையாகவும் இல்லாமல், கருப்பாகவும் இல்லாமல், இடைப்பட்ட மாநிறம். சற்றே அரும்ப தொடங்கியிந்த மீசை, அழகான பல் வரிசை. கை இல்லாத பனியனில், அவன் அக்குளில் வளர்ந்து இருந்த முடிகள் வெளியே தெரிந்தன. அவனுடைய சிறு முலைகள், பனியன் உடம்புடன் வியர்வையில் ஒட்டி இருந்ததால், அதையும் மீறி கிண்ணென்று தெரிந்தது. தட்டையான வயிறு, மெல்லிய உடல்வாகு. அவன் தொடை வரை தூக்கி கட்டியிருந்த லுங்கியில், அவனுடைய வழ வழ தொடைகளும், வாழைத்தண்டு போன்ற கால்களும் தெரிந்தன.

பாலாஜியும் அழகில் குறைந்தவன் இல்லை. அவனுடைய அழகுக்கும், உடல் வாகுக்கும், பெருத்த குண்டிக்கும் guys4men இல் ஏகப்பட்ட நண்பர்கள் பட்டாளம்.

பாலாஜி நூலகத்திற்குள் நுழைந்து கொண்டே கேட்டான்.

“உன் பேர் என்ன?”
“என் பேர் மணி சார். உங்க பேர் பாலாஜி தான? லைப்ரரி கார்ட் என்ட்ரி போடும்போது பார்த்தேன். ”
“நீ எது வரைக்கும் படிச்சு இருக்கே?”
“பத்தாவது வரைக்கும் சார். பெயில் ஆயிடத்தால அதுக்கு மேல படிக்க இஷ்டம் இல்ல. இந்த லைப்ரரிய எங்க அப்பாதான் லீசுக்கு எடுத்து இருக்கார். நீங்க என்ன படிக்கிறீங்க சார்?
“நான் பி.ஈ. செகண்ட் இயர் படிச்சுட்டு இருக்கேன் மணி”
“நீ இப்ப ப்ரீயா? எனக்கு கொஞ்சம் நாவல் பாக்க வேண்டியிருக்கு. ஒன்னும் தொந்தரவு இல்லையே.”
“என்ன சார் இப்படி கேக்கறீங்க? தாராளமா பாருங்க. நீங்க எங்க ரெகுலர் கஸ்டமர் வேற.” என்று கூறி கொண்டு, பாலாஜியை கூட்டி கொண்டு,மணி முன்னால் செல்ல, பாலாஜி மணியின் பின்னால் அசையும் குன்று போன்ற குண்டியை பார்த்து கொண்டே அவன் பின்னால் சென்றான்.

மணி பாலாஜியிடம் கேட்டான்.

“என்ன புக் சார் பாக்கறீங்க?”
“ஏதாவது ராஜேஷ்குமார் க்ரைம் நாவெல் இருக்கா மணி?”
“அதெல்லாம் அந்த மேல் ரேக்ள இருக்கு சார். எனக்கு எட்டாது. இருங்க ஸ்டூல் கொண்டு வரேன்”

என்று கூறிவிட்டு அவனை காட்டிலும் சற்றும் உயரமான ஸ்டூல் ஒன்றினை, கொண்டு வந்து, நாவல் இருக்கும் ரேக் பக்கத்தில் போட்டான்.

மணி பாலாஜியிடம் சொன்னான். “கொஞ்சன் ஸ்டூலை பிடிசிக்குங்க சார். நான் மேலே ஏறி நாவல் எடுக்குறேன்”

பாலாஜி ஸ்டூலை பிடித்து கொள்ள, மணி லுங்கியை தொடை வரை தூக்கி கட்டி கொண்டு ஸ்டூல் மேல் ஏறினான். பாலாஜி மேலே பார்த்தான். அவன் ரத்தம் சூடாகியது. காரணம். மணி தூக்கி கட்டியிருந்த லுங்கியில், அவன் தொடைபகுதி முழுவதும் தெரிந்தது. மணி ஒரு ஊதா நிற ஜட்டியை அணிந்திருக்க, அது அவன் குண்டியில் நன்றாக சிக்கி, அதன் வடிவத்தை நன்கு காட்டியது. ஜட்டியின் இடைவெளியில் மணியின் பூல் கொட்டைகளின் தோல் சற்றி வெளியே நீட்டி இருந்தது.

பாலாஜி அதையே வெறித்து பார்த்து கொண்டிருந்தான். மணி ரேக்கிலிருந்து சில நாவல்களை எடுத்து பாலாஜிடம் நீட்டினான்.

“சார்”
பாலாஜியிடம் பதிலில்லை. பாலாஜி மணியின் லுங்கிக்குள் தெரிந்த பாகங்களை கண்டு மெய்மறந்து நின்றான்.

மணி மறுபடியும் அழைத்தான்.
“சார்”

பாலாஜி சட்டென்று சுய நினைவுக்கு வந்தான். “என்.. என்ன மணி?”

“இந்த நாவல் எல்லாம் பாருங்க சார்”
“இவ்வளுவு நேரம் பார்த்துட்டு தான் இருந்தேன் மணி”
“என்ன சார்?”
“ஆங். ஒண்ணுமில்லை. இன்னும் வேற ஏதாவது நாவல் இருந்தா காட்டு”

மணி மறுபடியும் ரேக்கிலிருந்த நாவல் பக்கம் தன கவனத்தை திருப்ப, பாலாஜி மணி கொடுத்த நாவல்களை பார்க்காமல் மீண்டும், மணியின் லுங்கிக்குள் தன் பார்வையை வீசி, மணியின் ஜட்டிக்குள் அடங்கியிருந்த கொட்டைக்களையும், அவன் குண்டி வடிவத்தையும் ரசித்து கொண்டிருந்தான். பாலாஜியின் பூல் அவன் அணிந்திருந்த ஷார்ட்சுக்குள் விறைப்பாகி கொண்டே வந்தது.

மணி ஒரு நாற்பது ஐம்பது நாவல்களை தரையில் போட, அந்த சத்தத்தில் பாலாஜி சுய நினைவிற்கு வந்தான். மணி, ஸ்டூலில் இருந்து கீழே இறங்கினான்.

“நீங்க பொறுமையா பார்த்து உங்களுக்கு வேண்டிய புக்ஸை சூஸ் பண்ணுங்க சார். இது லஞ்ச் டைமா இருக்குறதால, நான் லைப்ரரிய உள்ளே பூட்டிட்டு கொஞ்ச நேரம் தூங்குவேன். உள்ள லாக் பண்ணிடவா சார்?”

“லாக் பண்ணிக்கோ மணி. நான் எப்படியும் புக் செலக்ட் பண்ண லேட் ஆகும். நீ உள்ளே லாக் பண்ணிட்டு தூங்கு. நான் செலக்ட் பண்ணிட்டு வந்து சொல்றேன்.”

என்று கூற, மணி அழகாய் புன்னகைத்து கொண்டே, நூலகத்தை உள்ளே லாக் செய்து, ஜன்னல்களையெல்லாம் மூடினான். நூலகத்திற்குள் இருந்த இருட்டை போக்க, விளக்கை போட்டான்.

மணி ஒரு நாற்காலியை கொண்டு வந்து பாலாஜியின் அருகில் போட்டு, “இதுல உக்காந்து பாருங்க சார். நான் குளிச்சிட்டு வந்துடறேன்.” என்று கூறிக்கொண்டே, தான் அணிந்து இருந்த பனியனை கழற்றி கொண்டே, அறையின் மூலையில் இருந்த குளியலறை நோக்கி சென்றான். பாலாஜி மணியின் வழவழப்பான முதுகையே வெறித்து பார்த்து கொண்டிருந்தான்.

நூலகத்திற்குள் இருந்த தனிமை பாலாஜியின் மூடை வெகுவாய் ஏற்றி இருந்தது. குளியலறையில் மணி, “கட்டி புடி கட்டி புடிடா” என்று பாடி கொண்டிருந்தான். அது வெறும் பாட்டா , அல்லது பாலாஜிக்கு கொடுக்கும் சிக்னலா என்று பாலாஜி தெரியாமல் தவித்தான். குளியலறையின் தண்ணீரின் சத்தம் கர்நாடக சங்கீதமாய் மாறி நூலகத்திற்குள் ஒலித்து கொண்டிருந்தது.

மணி குளியறையில் இருந்து வெளியே வந்தான். அவனுடைய லுங்கி லேசாக நனைந்து இருந்தது, சரியாக துவட்டாததால். மணியின் மேல் தண்ணீர் துளிகள், முத்துக்களை சிதறி விட்டது போல், ஆங்காங்கே தெரிந்தது. மணி கேட்டான்.
“என்ன சார்? புக்ஸ் செலக்ட் பண்ணீட்டீங்களா?”
“இல்ல மணி. இன்னும் மேல இருந்து புக்ஸ் எடுத்து போடறியா?”
“நீங்களே சேர் மேல ஏறி எடுத்துக்கங்க சார். நான் இப்பத்தான் குளிச்சுட்டு வந்தேன். மறுபடியும் தூசு ஆயிடும் சார். நான் போய்தூங்கறேன் சார். நீங்க செலக்ட் பண்ணிட்டு வந்து என்ன எழுப்புங்க.”
“ஓகே மணி. நான் பார்த்துக்குறேன். நீ போய் தூங்கு”

என்று பாலாஜி மணிக்கு அனுமதி அளிக்க, மணி அங்கிருந்த பரந்த படிக்கும் மேஜையின் மேல் போர்வையை விரித்து படுத்து கொண்டான்.

பாலாஜிக்கு நாவல் மேல் உள்ள கவனம் சுத்தமாக போய் விட்டது. நூலகம் உள்ளே பூட்டப்பட்டதாலோ என்னவோ, மணியுடன் கிடைத்த தனிமையான சந்தர்ப்பம், பாலாஜியின் நீளமான பூலை வீங்க செய்திருந்தது. மணி சேரின் மேல் ஏறிய போது, அவன் லுங்கிக்குள் தான் கண்ட ஊதா நிற ஜட்டி, அடிக்கடி மூளையில் பிம்பமாய் தோன்றி, இன்னும் பூலின் விறைப்பை அதிகமாக்கியது.

பாலாஜி ரேக்கின் மறைவில் நின்று, மணியை நோட்டம் விட்டான்.

மணி மேஜையின் மேல், தன் இரண்டு கால்களையும் வீ-ஷேப்பில் (சிட்-அப் செய்யும் நிலையில்) வைத்து தூங்கி கொண்டிருந்தான். அவனது லுங்கி முட்டி வரை தூக்கி இருந்தது. ஹாலில் ஓடி கொண்டிருந்த மின்விசிறி காற்றில்,மணியின் லுங்கி அவ்வபோது விலகி, அவனது வாளிப்பான தொடையை காட்டி கொண்டிருந்தது. அருகில் போய் நின்றால், லுங்கியின் இடைவெளியில், நிச்சயம் மணியின் பூலை காணலாம் போல் இருந்தது. பாலாஜி ஒரு முடிவெடுத்து, திருட்டு பூனை பாலிற்காக சமையல் அறையில் நுழைவது போல், மணியை நோக்கி மெல்ல அடியெடுத்து வைத்தான்.

மணி ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்ததை அவனிடம் இருந்து வந்த மெல்ல குறட்டை சத்தம் உணர்த்தியது. பாலாஜி மணிக்கு எதிர்ப்புறமாக நின்று கொண்டான். மணி கால்களை வீ-ஷேப்பில் வைத்து இருந்ததால், அது தனக்கு எதிரே இருந்த பாலாஜியை மறைத்தது. அப்படியே மணி சட்டென்று விழித்து கொண்டாலும், நிச்சியம் பாலாஜி அங்கே இருப்பதை உடனே உணர போவதில்லை.

இதையெல்லாம் பாலாஜி திட்டமிட்டு, மணியின் வீ-வடிவ காலருகே தைரியமாக நின்றான். பாலாஜி மணியின் லுங்கியை லேசாக விலக்கினான், அவன் இப்போது என்ன நிற ஜட்டி அணிந்து இருக்கிறான் என்று பார்ப்பதற்காக. பாலாஜி, லுங்கியை மெதுவாக விளக்கி தொடை வரை கண்டான். இன்னும் லுங்கியை மேலே விலக்கி, மணியின் ஜட்டிக்குள் அடங்கி இருக்கும் ஆண்மை தூணை பார்க்க பாலாஜி எத்தனித்தபோது, மகிழ்ச்சியின் உச்சத்திற்கே சென்றான்.

பசிக்கு பாலாவது கிடைக்குமா என்னும் நிலையில் இருக்கும் ஒருவனுக்கு முழு அளவு சாப்பாடே கிடைத்தால் எப்படி இருக்கும். அப்படி இருந்தது பாலாஜிக்கு. காரணம் மணியின் பூல், ஜட்டிக்குள் எதுவும் அடங்கவில்லை. மணி ஜட்டி எதுவும் அணியாமால், தனது பூலை ப்ரீயாக வைத்து இருந்தான்.சட்டென்று மணி தூக்கத்தில் தனது தொடையை சொறிவதற்கு கையை கொண்டு வர பாலாஜி, உடனே அங்கிருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்து புத்தகம் படிப்பது போல் பாவ்லா செய்தான். தொடையை சொறிந்துவிட்டு மீண்டும் மணி, தூக்கத்தை தொடர, பாலாஜி தனது மன்மத லீலையை தொடர்ந்தான். மணியின் காலருகே நின்று, லேசாக லுங்கியை தூக்கி, எதிலும் அடங்காத மணியின் பூலை ரசிக்க ஆரம்பித்தான்.

மணியின் பூல், தோல் முழுவதும் மேலேறி, உள்ளே இருக்கும் ரோஜா நிற மொட்டு மட்டும் வெளியே நீட்டி கொண்டிருந்தது. நிச்சயம், மணியின் பூல் ஒன்பது இன்ச் இருக்கும் எனது பாலாஜி நினைத்து கொண்டான். பாலாஜிக்கு மணியின் பூல் விறைத்த மாதிரி இருந்தது. அப்படியென்றால் மணி மூடில் இருக்கிறானா? பாலாஜி புரியாமல் விழித்தான். “உடம்பில் செக்ஸ் ஹார்மோன்கள் போராட்டம் நடைபெறும்போது பூல் வீங்கும்” என்ற அடிப்படை உண்மை தெரியாத அளவுக்கு, பாலாஜி ஒன்றும் மடசாம்ப்ராணி இல்லை. ஆனால் இந்த அடிப்படை உண்மை மணி விஷயத்தில் எந்த அளவுக்கு உண்மை என்ற சந்தேகமும் எழுந்தது. ஏனென்றால் நல்ல தூக்கத்தில் இருக்கும்போது நாம் காணும் கனவின் மூலமாகவும் சில சமயங்களில் பூல் விறைப்படையும் என்ற இயற்க்கை நியதியையும் பாலாஜி அறிவான். மணியின் பூலை ரசிக்க ரசிக்க, பாலாஜியின் பூலும் விறைப்பில் எவரெஸ்ட் சிகரத்தை தொட்டு கொண்டிருந்தது.

பாலாஜிக்கு மூத்திரம் வருவது மாதிரி இருந்தது. சற்று நேரம் தனது பூலின் விறைப்புக்கு இடைக்கால தடா வழங்கி விட்டு, பாத்ரூம் நோக்கி சென்றான். அங்கிருந்த வெஸ்டர்ன் டாய்லெட்டில் தனது சூடான மூத்திரத்தை பீய்ச்சி அடித்து விட்டான். பிறகு தனது பூலை கழுவுவதற்காக குழாயை திருப்ப, சட்டென்று, ஷவர் திறந்து, அவனது முழு உடையையும் ஈரமாக்கி விட்டது.

பாலாஜி தனது பூலை தண்ணீரில் கழுவி விட்டு, குழாயை மூடி விட்டு, பாத்ரூமை விட்டு வெளியே வந்தான்.

பாலாஜியின் பேண்டும் டி-ஷர்ட்டும் முழுக்க நனைந்திருக்க, பாலாஜி மீண்டும் மணியின் பூலை ரசிக்கும் நோக்கத்தில் மீண்டும் ஹாலுக்கு வர, அங்கிருந்த நாற்காலியில் தெரியாமல் கால் பட்டு, அது விழ, சத்தம் கேட்டு, மணி கண் விழித்தான். பாலாஜியின் டி-ஷர்ட்டும், நைட் பேண்டும் நனைந்திருப்பது கண்டு, “என்ன சார் டிரஸ் எல்லாம் தண்ணியா இருக்கு?” என்றான்.

“தெரியாம ஷவரை திருப்பிட்டேன் மணி. தண்ணி போர்சா ஷவேர்ல இருந்து வந்து, என் டிரஸ் எல்லாம் ஈரம் ஆயிடுச்சு”
“வேணும்னா டிரஸ் எல்லாம் கழட்டி இங்க பேன் காத்துல காய வைங்க சார்”
“ஐயோ, என் கிட்ட வேற டிரஸ் வேற இல்ல மணி, உள்ள வெறும் ஒரே ஒரு ஜட்டி மட்டும் தான் போட்டு இருக்கேன்”
“நீங்களாவது ஜட்டி போட்டு இருக்கீங்க சார், நான் அது கூட போடலை. இங்க நாம ரெண்டு பேர் மட்டும் தான இருக்கோம். எப்படியும் லைப்ரரி தெறக்க இன்னும் மூணு மணி நேரம் இருக்கு சார்” என்று மணி அழுத்தமாக கூற, பாலாஜிக்கு ‘ட்ரெச்சை கழட்டி என்ன நடக்கிறது என்று பார்ப்போம்.’ என்ற எண்ணம் எழுந்தது.

பாலாஜி தனது ஈரமான ட்ரெச்சை கழட்டி, டி-ஷர்ட்டை ஒரு நாற்காலியிலும், நைட் பேண்டை இன்னொரு நாற்காலியிலும் காய போட்டான். பாலாஜி தனது வெள்ளை நிற ஜாக்கி சட்டியில் நின்றதை மணி வெறித்து பார்த்தான். பாலாஜி, தனது கொட்டை எதுவும் வெளியே தெரியாதவாறு தனது ஜட்டியை சரி செய்ய அது மணியின் மூடை கிளப்பியது.

பாலாஜி நாவல் ஒன்றை எடுத்து கொண்டு, மணிக்கு முகத்திற்கு முன்னால், தனது ஜட்டியால் சூழப்பட்ட சூத்தை காட்டிக்கொண்டு மேஜையின் மேல் அமர்ந்தான்.

மணி பாலாஜியின் பெருத்த சூத்தையும், பரந்த முதுகையும் பார்த்து கொண்டே சொன்னான். “உங்க உடம்பு நல்லா இருக்கு சார். ஆக்டர் ஷாம் மாதிரி செக்சியா இருக்கீங்க சார்”

பாலாஜி நாவலை புரட்டி கொண்டே சொன்னான்.
“தாங்க்ஸ் மணி. நீ கூட என்னாவாம், சிம்புவை டீனேஜ்ள பார்த்த மாதிரி இருக்கே”
“உங்க ஜட்டியும் நனைஞ்சி இருந்தா நல்லா இருக்கும் சார்”

பாலாஜி சட்டென்று தலை நிமிர்ந்து திரும்பினான். “என்ன…. என்ன சொன்ன மணி?”
“இல்ல உங்க ஜட்டியும் நனைஞ்சி இருந்தா, அதையும் கழட்டி காய போட்டு இருப்பீங்க இல்ல?”
“ஏன்? என்னை ஜட்டி இல்லாம பார்க்கனும்னு உனக்கு அவ்வளுவு ஆசையா?”
“நாம ஆசைப்பட்டா மட்டும் போதுமா சார். அதெல்லாம் நடக்க வேண்டாமா?”
“உனக்கு ஆசைன்னா சொல்லு. அதை நான் நெரவேத்தி வெக்கறேன்”
“நெசமாத்தான் சொல்றீங்களா சார்”
“நெசமாத்தான் சொல்றேன். வேணும்னா நீயே கழட்டு” என்று பாலாஜி நாற்காலியில் இருந்து எழுந்து நிற்க, மணியுடன் பேசிய பேச்சால், பாலாஜியின் பூல் நட்டு கொண்டு இருந்தது.

மணி மேஜையின் மேல் படுத்து கொண்டே, பாலாஜியின் பூளை ஜட்டியில் இருந்து வெளியே எடுத்தான். “சூபெரா இருக்கு சார்”
“நீங்க எப்ப சார் ஏன் பூலை பார்த்தீங்க?”
“நீ தூங்கும்போது திருட்டு தனமா உன் லுங்கிய விளக்கி பார்த்தேண்டா.”
“நீங்க ரொம்ப மோசம் சார். அப்பவே சொல்லியிருந்தா இவ்வளுவு நேரம் வேஸ்ட் பண்ணி இருக்க வேண்டாமே சார். நீங்க பாக்கனும்னு தான் நான் ஜட்டியே போடலை சார். அப்பவே நான் சேர் மேல நின்னு புக்ஸ் எடுக்கும்போது, நீங்க என் லுங்கிக்குள்ள பாத்ததை நான் கவனிச்சேன் சார்”
“நீ ரொம்ப கில்லாடி தான் மணி.”

மணி இன்னும் பாலாஜியின் பூலை தடவி கொண்டிருந்தான். பாலாஜியின் பூல் மொட்டை பிடித்து முத்தம் கொடுத்தான். பாலாஜி தனது ஜட்டியை கழற்றி நாற்காலியின் மேல் போட்டான். மணியை லுங்கியை தூக்கி கடாசினான்.

பாலாஜி ஏதோ மணியை போஸ்ட் மார்டம் செய்வது போல், மேஜையின் மேல் படுக்க வைத்து, அவன் பூலை தடவி, அதனை விறைபபாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட, மணியோ, நின்று கொண்டிருந்த பாலாஜியின் பூலை இதமாக மசாஜ் செய்து கொண்டிருந்தான்.

மணியும் பாலாஜியும் தங்கள் ஆடைகளுக்கு விடை கொடுத்து ஒருவரை ஒருவர் ருசிக்க தயாராயினர். பாலாஜி குனிந்து மணியின் உதட்டோடு உதட்டாக தன் உதட்டை பதித்தான். மணியின் சிவந்தும் சிவக்காமல் இருந்த உதடுகளை கடித்தான். பாலாஜியும் மேஜை மேல் ஏறி படுத்தான். இருவரது உடல்களும் ஒன்றோடு ஒன்று பின்னி கொண்டன. மணியின் மேல் அப்படியே ஏறி படுத்து, அவன் உதடுகளில் இருந்த அமுத சுரபியை சுவைக்க தொடங்கினான்.

மணியின் உடதுகளும் பாலாஜியின் உதடுகளும் பின்னி கொண்டிருந்த நிலையில், இருவரின் பூல்களும் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதி, விறைப்பின் உச்ச நிலையில் இருந்தன. பாலாஜி அப்படியே சற்று கீழே வந்து, மணியின் ஆண்மை முலைகளை ஊம்ப தொடங்கினான்.

மணியின் வாய் பாலாஜியின் வாயிடம் இருந்து விடைபெற்ற நிலையில், மணி பாலாஜியின் அக்குளில் சொற்பமாக வளர்ந்து இருந்த ரோமங்களை நக்கினான். பாலாஜியின் இடது கை அக்குள் மணியிடம் சிக்கியிருக்க, பாலாஜி மணியின் முலையை ஊம்பி கொண்டே, மணியின் பூலையும் கொட்டைகளையும் தனது வலது கையால் பிசைந்து கொண்டிருந்தான்.

மணியின் முலைகளை ஊம்பி, தனது பசியை அடக்கிய பின்னர், பாலாஜி இன்னும் கீழே வந்தான். மணியின் கவர்ச்சியான வயிற்றில் இருந்த தொப்புள் குழியை தன் நாக்கால் வருடினான். மணியின் தொப்புள் குழியை தன் நாக்கை வைத்து சுழற்றினான். தனது பூலை மணியின் வாய்க்கு தரை வார்த்து விட்டு, 69 நிலையில், மணியின் பூலை ஊம்ப தொடங்கினான்.

ஒரு குழந்தை தன்னுடைய கைக்கு புதிய பொம்மை கிடைத்தவுடன், பழைய பொம்மையை தூக்கி எறியுமே , அது போல் இவ்வளுவு நேரம் பாலாஜியின் அக்குளை ஊம்பி கொண்டிருந்த மணி, பாலாஜியின் பூல் கிடைத்தவுடன் அதனுடன் தன் வாய் ஜாலத்தை காட்டினான்.

மணியின் வாய், பாலாஜியின் பூலை ஊம்பு ஊம்பென்று ஊம்பி கொண்டிருக்க, பாலாஜியின் வாயோ மணியின் பூலை நேர்த்தியாக ஊம்பி கொண்டிருந்தது. மணி பாலாஜியின் பூலோடு மட்டும் தன் வாய் ஜாலத்தை நிறுத்தி கொள்ளாமல், பாலாஜியின் கொட்டைகளின் மீதும் தன் வேலையை காட்டினான்.

பாலாஜி மணியின் பூலின் தோலை முழுவது மேல் நீக்கி, உள்ளுக்குள் தெரிந்த விறைப்பின் உதவியால் தடிமனான அந்த ரோஜா நிற மொட்டை ருசித்து கொண்டிருந்தான். பாலாஜி, மணியின் பூலை, தனது கையால், செங்குத்தாக பிடித்து, அந்த உள் பூலை தன் வாய்க்குள், உள்ளே விட்டு விட்டு வெளியே இழுத்தான்.

பாலாஜி மணியின் மேல் 69 நிலையில் படுத்து, தனது பூலை மணியின் வாய்க்குள் செலுத்தி கொண்டிருதான். ஒரே சமயத்தில், மணியின் பூல் பாலாஜியின் வாய்க்குள் செல்லும்போது, பாலாஜியின் பூலும் மணியின் வாய்க்குள் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தது.

“மணி எனக்கு சூத்தடிச்சு விடறியாடா? இதுவரைக்கு உன்ன மாதிரி சின்ன பையன் எனக்கு சூத்தடிச்சு விட்டதே இல்லடா?” என்று பாலாஜி தன் ஆதங்கத்த்தை மணி கூறினான்.

“என் பூல் உங்க சூத்துக்குள்ள போகுமா சார்?”
“முயற்சி செஞ்சா எதுவும் நடக்கும் மணி”
“ஓகே சார். ட்ரை பண்றேன்”

இப்பொழுது இருவரும் தங்கள் ஊம்புதலை நிறுத்திவிட்டு, ஓத்தலுக்கு தயாராயினர். பாலாஜி மேஜையின் மேல் முட்டியிட்டு, தன் குண்டியை விரித்து மணியிடம் காட்டினான். மணி தன் பூலை நுழைக்க முயன்றான்.

“உங்க சூத்து ரொம்ப டைட்டா இருக்கு சார்”
“கொஞ்சம் எச்சில் துப்பி, சூத்து ஓட்டையை ஈரமாக்கிக்கோ மணி, அப்புறம், மெதுவா உன் விரலை ஒன்னு ஒண்ணா விட்டு என் சூத்து ஓட்டையை பெருசாக்கு. அப்புறம் உன் பூலை உள்ள நுழை” என்று ஓத்தலுக்கு தேவையான காம சூத்திரங்களை பாலாஜி மணியிடம் அள்ளி கொடுத்தான்.

பாலாஜி குனிந்த வாக்கில் இருக்க, மணி தனது எச்சில், பாலாஜியின் குண்டிக்குள் துப்பி, அங்கே ஈரத்தை பரப்பினான். பிறகு, தனது எச்சிலால் ஈரமான பாலாஜியின் குண்டி பகுதியின் துவாரத்தை மிருதுவாக்கினான். மணி தனது ஒரு ஒரு விரலால், பாலாஜி குண்டியின் ஓட்டையை பதம் பார்த்தான். பிறகு இரண்டு விரல்களால், பாலாஜி குண்டியை ஓக்க, பாலாஜி குண்டியின் ஓட்டை இன்னும் சற்று விரிந்தது.

பாலாஜியின் குண்டி ஓரளவிற்கு நன்கு விரிந்த நிலை அடைந்ததும், மணி தனது பூலுக்கு, பாலாஜி குண்டிக்குள் அடைக்கலம் தேடினான். மணி முட்டியிட்டு, தனது பூலை பாலாஜியின் குண்டிக்குள் சீராக செலுத்தினான். தனது பூல் முழுவதும் பாலாஜியின் குண்டிக்குள் சென்றவுடன், வேகத்தை அதிகபடுத்தினான். பாலாஜியின் குண்டிக்குள், மணி தனது பூலை வைத்து உள்ளே வெளியே விளையாட்டு விளையாடினான்.

மணி தனது அடிவயிறு, பாலாஜியின் குண்டி மேட்டை தொடும் அளவுக்கு, தனது பூலை கொண்டு, பாலாஜியின் குண்டியில் குத்தினான். பாலாஜியும் தனது குண்டியை முன்னும் பின்னும் அசைத்து, மணியின் பூலின் வேகத்திற்கு ஈடு கொடுத்தான். மணி சொன்னான். “சார் கஞ்சி வர மாதிரி இருக்கு. என் பூலை வெளியே எடுத்திடவா?”

“வேண்டாம் மணி. அப்படியே உன்னால தாக்கு பிடிக்குற அளவுக்கு குத்துடா. கஞ்சிய என் குண்டிக்குள்லேயே விடுடா”
“சரி சார்”

மணி இன்னும் வேகமாக பாலாஜியின் சூத்துக்குள் தன் கை வரிசையை காட்டினான். ஓரளவிற்கு பாலாஜியின் குண்டியில் ஓத்தபிறகு, தனது சூடான கஞ்சியை பாலாஜியின் குண்டிக்குள் வழிய விட்டான்.

மணி தனது பூலை பாலாஜியின் குண்டியில் இருந்து வெளியே எடுத்தான். பாலாஜி மணியிடம் சொன்னான். “மணி, கொஞ்சம் முன்னால வந்து, என் பூலையும் ஊம்பி கஞ்சி எடுடா”

“இதோ வரேன் சார்”

மணி பாலாஜியின் முன்னால் வந்தான். பாலாஜி தன் பூலை மணியின் வாயில் வேகமாக ஓத்தான். மணியின் பூலில் வழிந்த கஞ்சியின் ஈரம் இன்னும் பாலாஜியின் குண்டியில் காயாத நிலையில், பாலாஜி தனது பூலின் மன்மத ரசத்தை மணியின் வாயில் பீய்ச்சி அடித்தான். மணி, கடைசி சொட்டு வரை, பாலாஜியின் கஞ்சியை தன் வாயில் எடுத்தான்.

பாலாஜியின், தனது உடம்பின் சூடு குறையும் வரை, அப்படியே மணியை கட்டி கொண்டான். பிறகு, மணியும், பாலாஜியும், அங்கிருந்த குளியலறையில், ஒரு சிறிய குளியலை முடித்து விட்டு வெளியே வந்தார்கள்.பாலாஜி கேட்டான். “எப்படி இருந்தது மணி?”
“உங்களையும் இந்த நாளையும் நான் மறக்கவே மாட்டேன் சார். எங்க அப்பா ஊருக்கு போறப்ப எல்லாம், நீங்க கண்டிப்பா வரணும் சார்”
“வந்துட்டா போச்சு”
“சரி, சார், உங்க டிரஸ் எல்லாம் போட்டுக்கங்க. லைப்ரரி திறக்குற நேரம் ஆச்சு” என்று கூற, பாலாஜி நாற்காலியில் காய போட்டு இருந்த தனது உடைகளை அணிந்து கொண்டான், வெகு நாள் காம பசி அடங்கிய திருப்தியுடன்.

 

Comments are closed.