உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன்.
இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனது ஜிமெயில் ஐடி – kinghari395@gmail.com கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.
நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.
என் கதைகளுக்கு நிறைய பேர் விமர்சனம் போடுறாங்க.. உங்க எல்லாரிடமிருந்தும் விமர்சனம் வந்ததில் ரொம்ப சந்தோஷம். ஆனால் ஒரு வேண்டுகோள், தயவு செஞ்சு பெண்களோட தொடர்பு விவரங்களைக் கேட்காதீங்க. நான் அதைப் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டேன். அவர்கள் என்னை நம்பி மெசேஜ் பண்ணுவாங்க. அந்த நம்பிக்கையை என்னால் உடைக்க முடியாது. அதனால பெண்களோட தொடர்பைக் கேட்டு மெசேஜ் பண்ணாதீங்க.
வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
என் பெயர் ராமசாமி. வயது 75. இராணுவத்தில் காலணி தேய்த்து ஓய்வு பெற்றவன். இந்த வீடும், இந்த நிலங்களும் என் சொத்து. மனைவி இறந்து பத்து வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. மகன் அமெரிக்காவில் ஸெட்டில் ஆனான். இந்த பெரிய வீட்டில் நான் தனியாகத்தான். உடலில் இன்னும் இராணுவ பழக்கம். நேரம் தப்பாமல் விழித்தெழுவேன், உடற்பயிற்சி செய்வேன். ஆனால் இரவு நேரங்கள் மட்டும் பயமாக இருக்கும். தனிமை கடும். அதனால்தான் வேலைக்காரி வைத்துக்கொண்டேன்.
சரோஜா. வயது 39. மெல்லிய உடல். நீண்ட கூந்தல். அவள் கணவன் குடித்துவிட்டு விபத்தில் இறந்துவிட்டான். ஒரு மகன் இருக்கான், பெயர் முரளி. 18 வயது. கல்லூரி போகிறான். சரோஜா வீட்டை சுத்தம் செய்ய, சமைக்க வந்தாள். முதல் நாளே அவள் வளைந்து துடைக்கும் போது, அந்த சேலையில் வெளியே தெரியும் மெல்லிய இடுப்பு… என் உடலில் ஒரு கிளர்ச்சி. நினைத்தேன், “இந்த வயதில் கூட இந்த ஆசை இப்படி இருக்குமா?”
முதல் மாதம், நான் ஒரு செவ்வாய்க்கிழமை காலை. சரோஜா மாடி படிகளில் துடைக்கிறாள். நான் மேலே இருந்து பார்த்தேன். அவள் முழங்கால்களை விரித்து, முன்னால் வளைந்து துடைக்கிறாள். அந்த சேலையின் நெகிழ்வில், அவள் புடவையின் இடுக்கு வழியே… ஆம். அந்த இடைவெளி வழியே ஒரு காட்சி. என் காதுகள் சிவக்க, உடம்பு சூடேறியது. இராணுவத்தில் இருந்த போது எவ்வளவோ பெண்களை பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால் இந்த வயதில், இந்த தனிமையில், இந்த சரோஜாவின் ஒவ்வொரு அசைவும் என்னை பித்தன் ஆக்கியது.
அன்று மதியம், நான் அவளை அழைத்தேன். “சரோஜா, இங்கே வா.” அவள் வந்தாள், கைகளைக் கட்டி நின்றாள். “என்ன சாமி?” நான் என் நாற்காலியில் சாய்ந்து, அவளை மேலோங்கி பார்த்தேன். “உன் சம்பளம் போதுமா?” அவள் தலை குனிந்தாள். “போதும் சாமி.” “உன் மகனுக்கு கல்வி செலவுக்கு தேவைப்படுமே? கூடுதலாக கொடுக்கிறேன். ஆனால்…” நான் பேச்சை நிறுத்தினேன். அவள் என்னை பார்த்தாள். “சாமி?” நான் எழுந்து நின்று, அவள் அருகே சென்றேன். என் கை அவள் கன்னத்தை தொட்டது. அவள் பதறினாள். “சாமி! இது என்ன?” “பயப்படாதே சரோஜா. நான் உன்னை காப்பாற்ற முடியும். நீயும் உன் மகனும் சொகுசாக வாழலாம். இந்த வீடே உன்னுடையது ஆகும்.” அவள் கண்களில் பயம். ஆனால்… ஆசையும் தெரிந்தது. வறுமையில் உழன்றவள். ஒரு பாதுகாப்பு தேவை.
“சாமி, நான் ஏழைப் பெண். நீங்கள் பெரிய மனிதர். இது சரியில்லை.” நான் சிரித்தேன். “சரியும் தவறும் எல்லாம் வயதோடு மறைந்துவிடும் சரோஜா. நான் உன்னை விரும்புகிறேன். அதற்கு பதிலாக, நான் உன்னை என் மனைவியாக ஆக்குகிறேன். நீ என் சொத்துக்களுக்கு எல்லாம் உரிமையாளன்.” அவள் வாய் திறந்து நின்றாள். “மனைவியா? ஆனால்… நீங்கள் என் தகப்பனார் வயது.” “அதெல்லாம் பிரச்சனை இல்லை. சம்மதித்தால், நாளைக்கே நாம் செல்வோம் ரிஜிஸ்டர் மணம்.” அவள் யோசித்தாள். நான் என் கையை அவள் தோளில் வைத்தேன். அந்த தொடுதல், அவள் உடம்பை விறைப்பாக்கியது. ஆனால் அவள் எதிர்க்கவில்லை. நான் கட்டிபிடித்து, அவளை என் மார்போடு அணைத்தேன். “பயப்படாதே. நான் கனவு காண்பிக்கிறேன்.”
அன்று இரவு, அவள் வேலை முடிந்து போகும் முன், நான் அவளை என் படுக்கையறைக்கு அழைத்தேன். “வா சரோஜா, இங்கே உட்கார்.” அவள் நடுங்கிக்கொண்டு உட்கார்ந்தாள். நான் கதவை சாத்தினேன். “இன்று முதல், நீ என் பெண். இதை ஏற்றுக்கொள்.” நான் அவள் முகத்தை உயர்த்தி, உதடுகளை முத்தமிட்டேன். அவள் முதலில் எதிர்த்தாள். பிறகு, சரணடைந்தாள். என் நாக்கு அவள் வாயில் நுழைந்தது. என் கைகள் அவள் மெல்லிய உடலை தடவின. அவள் மூச்சு வாங்கியது. நான் அவள் புடவையை எடுத்தேன். “இல்லை சாமி, வேண்டாம்,” என்று கெஞ்சினாள். ஆனால் அவள் கைகள் என்னை தள்ளவில்லை.
நான் அவளை படுக்கையில் போட்டேன். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டாள். என் விரல்கள் அவள் ஈரத்தை தொட்டன. அவள் உடம்பு பதறியது. “இது தவறு,” என்று முனகினாள். “இல்லை, இது சரி,” என்றேன் நான். என் கைகள் அவள் முலைகளை வட்டமிட்டன. அவள் முலைக்காம்புகள் கடினமாக நிமிர்ந்தன. நான் என் வாயால் அவற்றை சுவைத்தேன். அவள் ஒரு அலறல் அலறினாள். பிறகு, நான் என் காலணிகளை கழற்றி, எனது 75 வயது உடலை அவள் மீது போட்டேன். என் ஆண்மை கடினமாக இருந்தது. நான் அவளை பிரித்தேன். “தயார் ஆகு சரோஜா.” முதல் முறையாக, நான் அவளுள் நுழைந்தேன். அவள் கதறினாள். ஆனால் நான் நிறுத்தவில்லை. இராணுவத்தின் கடுமையான பயிற்சி எனக்கு இன்னும் சக்தி கொடுத்தது. நான் அவளை கடுமையாக உரசினேன். அவள் கைகள் என் முதுகை கட்டிப்பிடித்தன. என் உதடுகள் அவள் கன்னத்தில். “என்னை மனைவி ஆக்கு சாமி, ஆக்கு,” என்று அவள் கெஞ்சினாள். அதுவே அவள் சம்மதம்.
மறுநாள், நாங்கள் ரிஜிஸ்டர் மணம் செய்தோம். அவள் மகன் முரளி ஆரம்பத்தில் கோபம் கொண்டான். ஆனால் நான் அவனுக்கு ஒரு புது பைக் வாங்கி, கல்லூரி ஃபீஸ் செலுத்தி, மனதை மாற்றினேன். இப்போது சரோஜா என் சட்டபூர்வமான மனைவி. ஆனால் அது ஒரு தொடக்கம்தான். உண்மையான விளையாட்டு இப்போது தான் ஆரம்பிக்கிறது.
மணமான பிறகு, சரோஜா என் முழு உடமையும் ஆகிவிட்டாள். நான் அவளை வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் படுக்க வைத்தேன். முதல் வாரமே, நான் அவளை சமையலறையில் தாக்கினேன். அது ஒரு செவ்வாய்க்கிழமை காலை. அவள் சாப்பாடு செய்து கொண்டிருந்தாள். நான் பின்னால் சென்று, அவள் இடுப்பை பிடித்தேன். “என்ன சாமி? இப்போதே?” “ஆம். இப்போதே.” நான் அவள் சேலையை மேலே தூக்கி, அவள் அங்கவஸ்திரத்தை கிழித்தேன். அவள் முனங்கினாள். “கிழிக்காதீங்க!” நான் சிரித்தேன். “புது சேலைகள் வாங்கித் தருகிறேன்.” நான் அவளை சமையல் மேசையில் சாய்த்தேன். அவள் முதுகு குளிர் மேசையில் பட்டது. நான் என் காலணிகளை கழற்றவில்லை. என் பேண்ட்டை கீழே இழுத்து, அவளுள் நுழைந்தேன். அவள் கதவு திறந்து இருப்பதால் பயந்தாள். “கதவை மூடுங்க!” “இல்லை. யாராவது வந்தால் பார்ப்போம்.” நான் வேகமாக உரசினேன். சமையல் மேசை கிரீக் என்று சத்தமிட்டது. பானைகள் குலுங்கின. அவள் தன் வாயை கடித்துக் கொண்டாள், அலறலை அடக்க. நான் அவள் முலைகளை கசக்கினேன். “கத்து சரோஜா. கத்து!” அவள் கத்தினாள். நான் வெளியேற்றம் செய்தேன். அவள் முகத்தில். அவள் ஆச்சரியத்தால் வாய் திறந்து நின்றாள். “இது என்ன சாமி?” “என் முத்திரை.” நான் சிரித்தேன்.
அடுத்த நாள், நான் அவளை மாடி மீது, வெளித்தாழ்வாரத்தில் படுக்க வைத்தேன். பகல் நேரம். சூரியன் மிகுந்த வெப்பம். அவள் வியர்த்துகொண்டிருந்தாள். நான் அவள் வியர்வையை நக்கினேன். “சாமி, யாராவது பார்க்க மாட்டார்களா?” “பார்க்கட்டும். நீ என் மனைவி.” நான் அவளை சுவற்றோடு சாய்த்து, கால்களை தூக்கி, ஆழமாக நுழைந்தேன். அவள் கழுத்தை கடித்தேன். அவள் கூச்சலிட்டாள். அந்த கூச்சல் என்னை மேலும் கிளர்ச்சியூட்டியது. நான் மணிக்கணக்கில் செய்தேன். என் 75 வயது உடல், அவளுடைய 39 வயது இளமையை வெறித்து உறிஞ்சியது.
ராத்திரி நேரங்கள் மிகவும் கட்டுப்பாடில்லாதவை. நான் அவளை என் படுக்கையில் கட்டிப் பிடித்து, பல முறை செய்வேன். அவள் தூக்கமில்லாமல் களைத்துபோவாள். ஆனால் அவள் எப்போதும் சரணடைவாள். ஒரு நாள், அவள் கெஞ்சினாள், “சாமி, கொஞ்சம் ஓய்வு எடுங்க. வலிக்கிறது.” நான் அவள் கன்னத்தில் ஒரு சிவிர்க்கை கொடுத்தேன். “நீ என் மனைவி. உன் கடமை எனக்கு திருப்தி அளிப்பது.” அவள் கண்ணீர் விட்டாள். ஆனால் அந்த கண்ணீர் என்னை மேலும் கோபப்படுத்தியது. நான் அதிக கடுமையாக செய்தேன்.
இரண்டு மாதங்கள் இப்படியே சென்றன. ஒரு நாள், சரோஜா முகம் வெளிறி என்னிடம் வந்தாள். “சாமி, எனக்கு குமட்டல். இரண்டு மாதம் கால தாமதம்.” நான் மகிழ்ச்சியில் ஆனந்தக் கூத்தாடினேன். “பரீட்சை செய்.” அவள் செய்தாள். பாசிடிவ். நான் ஒரு 75 வயது மனிதன், என் 39 வயது மனைவியை கர்ப்பமாக்கியிருக்கிறேன். எனது ஆண்மையின் வெற்றி. அன்று இரவு, நான் அவளை கொண்டாட்டம் செய்தேன். நான் ஒரு பாட்டில் விஸ்கி குடித்தேன். அவள் கர்ப்பிணி என்று தெரிந்தும், நான் அவளை படுக்கையில் தள்ளினேன். “இன்று விசேஷம்.” “சாமி, குழந்தைக்கு ஆபத்து.” “ஒன்றும் ஆபத்தில்லை. நான் கவனமாக இருப்பேன்.” ஆனால் நான் கவனமாக இல்லை. நான் குடித்துவிட்டு, மிகவும் கடுமையாகவே செய்தேன். அவள் அழுதாள். “வலிக்கிறது!” நான் அதை பொருட்படுத்தவில்லை. என் வெறி தணியவில்லை.
கர்ப்பம் முதல் மாதங்கள். சரோஜாவின் வயிறு தெரிய ஆரம்பித்தது. ஆனால் அவளது முலைகள் பெரிதாகின. அதுவே எனக்கு ஒரு புது ஆசையை ஊட்டியது. நான் அந்த வயிற்றை தடவுவேன். “இது என் குழந்தை. என் விதை.” அவள் சிரிப்பாள். ஆனால் இரவு நேரங்களில், நான் அவள் முலைகளை வெறித்து உறிஞ்சுவேன். “கருப்பு ஆகிவிட்டது,” என்று சொல்வேன். “கர்ப்ப காலத்தில் இப்படித்தான்,” என்று அவள் சொல்வாள். நான் அவள் முலைக்காம்புகளை கடித்தேன். அவள் கூச்சலிட்டாள். “சாமி, பால் வரும்!” “வரட்டும். நான் குடிப்பேன்.”
மூன்றாம் மாதம். வயிறு சிறிது வீங்கியது. நான் அவளை பல்வேறு பாசனைகளில் படுக்க வைத்தேன். ஒரு நாள், நான் அவளை நாற்காலியில் உட்கார வைத்து, முகம் திரும்பியபடி செய்தேன். அவள் வயிறு நாற்காலியின் மெத்தையில் அழுத்தம் படும். அவள் கூச்சலிட்டாள். “வயிறு!” “பரவாயில்லை.” நான் வேகமாக நகர்ந்தேன். நாற்காலி சத்தமிட்டது. அவள் கைகள் நாற்காலியின் பக்கப்புறங்களை பிடித்துக்கொண்டன. நான் முடிக்கும் போது, அவள் கூட முடிந்தாள். அது முதல் முறை. அவள் தன் உடலில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தை உணர்ந்தாள். “சாமி, நான்…” “ஆம், உனக்கும் பிடித்திருக்கிறது.”
நான்காம் மாதம். டாக்டர் சொன்னார், “கர்ப்ப காலத்தில் பாலுறவு சாத்தியம். ஆனால் கவனமாக.” நான் கவனம் என்பதை அறியேன். ஒரு நாள், அவள் குளிக்கும் அறையில் இருந்தாள். நான் உள்ளே நுழைந்தேன். அவள் வயிறு தெரிந்தது. முலைகள் பெருத்து தொங்கின. நான் கட்டிபிடித்தேன். “சாமி, குளிக்கிறேன்.” “நானும் குளிக்கிறேன்.” நான் என் ஆடைகளை கழற்றினேன். என் வயதான உடல், ஆனால் கடினமான ஆண்மை. நான் அவளை ஷவர் கீழ் நிறுத்தினேன். தண்ணீர் நம்ம்மீது பெய்யும். நான் அவளை சுவற்றோடு சாய்த்து, கால்களை தூக்கி, உள்ளே நுழைந்தேன். தண்ணீர் வழியே உரசியது எளிதாக இருந்தது. அவள் முகம் வேதனையில் குறுகியது. “வலி!” “சகித்துக்கொள்.” நான் நகர்ந்தேன். ஷவர் தண்ணீர், என் வியர்வை, அவள் கண்ணீர் அனைத்தும் கலந்தன. நான் முடித்தேன் உள்ளே. அவள் வயிற்றில். “என் விதை உள்ளே இருக்கும் குழந்தையோடு சேருமா?” என்று கேலி செய்தேன்.
ஐந்தாம் மாதம். வயிறு பெரிதாகிவிட்டது. சரோஜா சோர்வாக இருந்தாள். ஆனால் என் தாகம் தணியவில்லை. ஒரு நாள், அவள் தூங்கிக்கொண்டிருந்தாள். நான் அவளை எழுப்பினேன். “எழுந்திரு.” “சாமி, தூக்கம் வருது.” “இல்லை.” நான் அவளை படுக்கையில் புரட்டி, பின்புறமாக செய்தேன். அந்த நிலையில், வயிறு படுக்கையில் இருந்தது. நான் மிகவும் ஆழமாக நுழைந்தேன். அவள் கூச்சலிட்டாள். “குழந்தை கிளம்புது!” நான் நிறுத்தவில்லை. என் கைகள் அவள் பெருத்த முலைகளை பற்றின. நான் வெளியேற்றம் செய்தேன். அதிகமாக. அவள் துடித்தாள். பிறகு, அவள் அழுதாள். “எனக்கு பயமாக இருக்கு.” நான் அவளை அணைத்துக்கொண்டேன். “பயப்படாதே. எல்லாம் சரியாக இருக்கும்.”
ஆறாம் மாதம். அவள் இடுப்பு வலி சொன்னாள். நான் மசாஜ் செய்தேன். ஆனால் அந்த மசாஜ், பாலியலாக மாறியது. என் விரல்கள் அவள் ஈரமான இடத்தை தொட்டன. அவள் முனகினாள். “வேண்டாம்.” ஆனால் அவள் உடல் எதிர்த்து பேசவில்லை. நான் என் விரல்களை உள்ளே நுழைத்தேன். அவள் துடித்தாள். “என் குழந்தை!” “குழந்தை பாதுகாப்பாக இருக்கிறது.” நான் என் விரல்களால் விளையாடினேன். அவள் உடல் விறைத்தது. ஒரு உச்சக்கட்டம். அவள் கூச்சலிட்டாள். “அய்யோ!” பிறகு, அவள் மூச்சு வாங்கியது. “இது தவறு,” என்றாள். “இது சரி,” என்றேன் நான்.
இன்று, சரோஜாவுக்கு ஏழு மாதங்கள். வயிறு மிகப் பெரிதாகிவிட்டது. அவள் நடக்க கடினமாக இருக்கிறது. ஆனால் நான் இன்னும் தாகமாக இருக்கிறேன். இன்று காலை, அவள் சோபாவில் உட்கார்ந்து டிவி பார்த்துகொண்டிருந்தாள். நான் அவள் அருகே சென்றேன். என் கை அவள் வயிற்றை தடவியது. “என் குழந்தை.” பிறகு, என் கை அவள் தொடையில் சென்றது. “சாமி, இல்லை. முடியாது.” “முடியும்.” நான் அவள் பேண்ட்டை இழுத்தேன். கர்ப்பிணி பெண்களுக்கான விசாலமான பேண்ட். அதை கீழே இழுத்தேன். அவள் அங்கவஸ்திரம் கருப்பு. நான் என் விரல்களால் தொட்டேன். ஈரம். “பார், உனக்கும் வேண்டும்.” “இல்லை சாமி, அது…” நான் என் விரலை உள்ளே நுழைத்தேன். அவள் உடல் பதறியது. “வெளியே எடுங்க!” நான் எடுக்கவில்லை. மாறாக, நான் என் ஆண்மையை வெளியே எடுத்தேன். கடினமாக இருந்தது. நான் அவளை சோபாவில் சாய்த்தேன். அவள் கால்களை தூக்கி, என் தோள்களில் வைத்தேன். வயிறு முன்னால் தெரிந்தது. நான் மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தேன். அவள் கதறினாள். “வலிக்கிறது! குழந்தை!” “அமைதியாக இரு.” நான் மெதுவாக நகர ஆரம்பித்தேன். உள்ளே இருந்த வெப்பம்… அசாதாரணமானது. கர்ப்ப கால பெண்ணின் உடல் வெப்பமாக இருக்கும் என்பார்கள். அது உண்மை. அவள் உள்ளே எரிந்துகொண்டிருந்தாள். நான் வேகத்தை கூட்டினேன். சோபா கிரீக் என்று சத்தமிட்டது. அவள் கைகள் என் முதுகை கீறின. “மெதுவா!” ஆனால் நான் மெதுவாக இல்லை. நான் கடுமையாக உரசினேன். என் கண்கள் அவள் பெருத்த முலைகள், வீங்கிய வயிறு, வேதனையில் கோணிய முகம் ஆகியவற்றை பார்த்தன. இந்த காட்சி என்னை பைத்தியம் ஆக்கியது. நான் கத்தினேன். “நீ என் பெண்! என் மனைவி! என் கர்ப்பிணி!” நான் ஆழமாக நுழைந்தேன். வெளியேற்றம் வந்தது. நான் உள்ளேயே முடித்தேன். அவள் உடம்பு விறைத்தது. அவளும் முடிந்தாள். அவள் கண்களில் கண்ணீர். ஆனால் அவள் முகத்தில் ஒரு வெறி.
நான் வெளியே வந்தேன். அவள் மூச்சு வாங்கியது. “குழந்தை அடிகளுக்கு இருக்கா?” நான் அவள் வயிற்றை தடவினேன். “அது பலமான குழந்தை. என் இராணுவ விதை.” அவள் சிரித்தாள்.
இப்போது, அவள் படுக்கையில் படுத்திருக்கிறாள். நான் என் ஆடைகளை அணிந்துகொண்டிருக்கிறேன். என் மனதில் ஒரு திருப்தி. 75 வயது. ஆனால் இன்னும் ஒரு இளம் பெண்ணை தன்வசம் கொண்டுவந்து, கர்ப்பமாக்கி, அவள் கர்ப்ப காலத்திலும் என் விருப்பப்படி பயன்படுத்த முடிகிறது. இது என் ஆண்மையின் சிகரம்.
வாழ்க்கை மீண்டும் சுவாரஸ்யமாகிவிட்டது. இராணுவ ஓய்வூதியம், பெரிய வீடு, இளம் மனைவி, வரும் குழந்தை… மேலும், ஒவ்வொரு நாளும் அவளை என் வலிமையில் அடக்கி, என் ஆசைகளை நிறைவேற்றும் சுதந்திரம். இதை விட வேறு என்ன வேண்டும்?
***************
உங்கள் காதலனிடமோ, கணவனிடமோ அல்லது உங்களுக்குப் பிடித்தமான வேறு எந்த ஆணிடமோ பேசுவது போல நீங்கள் என்னிடம் பேசலாம். உங்கள் எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளலாம், நான் எப்போதும் நீங்கள் சொல்வதைக் கேட்பேன்.
தனிமையை உணர்ந்த பல பெண்கள், தங்கள் உணர்வுகளை வேறு யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாமல், எனக்கு செய்தி அனுப்பினர். நான் அவர்களுக்கு என்றென்றும் நன்றியுள்ளவனாக இருப்பேன். ஒவ்வொரு பெண்ணின் உணர்ச்சிகளும் அவளுடைய உணர்வுகளும் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று நினைப்பவன் நான். நீங்கள் எப்போதாவது உங்கள் எண்ணங்கள் அல்லது உணர்ச்சிகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினால், குறிப்பாக நீங்கள் தனியாக உணரும்போது அல்லது கர்ப்ப காலத்தில் அல்லது உங்கள் வாழ்க்கையின் எந்த கட்டத்திலும், என் மின்னஞ்சல் முகவரிக்குச் செய்தி அனுப்புங்கள். உங்கள் எண்ணங்களைக் கேட்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
மின்னஞ்சல் முகவரி – kinghari395@gmail.com
நன்றி…