ராஜன் தன் இயல்பு வாழ்க்கைக்குத் திரும்பிவிட்டான். பாண்டியின் கண்ணெதிரே எந்தச் சலனமும் இல்லாமல் ஒரு நல்ல நண்பனாகப் பழகினான். ஆனால், அந்த நட்புரிமையின் ஒவ்வொரு கணமும் ராஜனுக்குள் ஒரு நச்சாக ஊடுருவியது. பூவினியோ பாண்டி ஊரில் இருக்கும் போதெல்லாம் அவனுக்குப் பயந்தே ஒதுங்கி வாழ்ந்தாள். அவளது முகம் வாடிவிட்டது; புன்னகை அவளிடமிருந்து முற்றிலும் விடைபெற்றுச் சென்றிருந்தது.
தன் நண்பனின் மகளை ஓத்த அப்பா
நாட்கள் வேகமாக நகர்ந்தாலும், அந்த ரகசியம் பூவினியின் மௌனத்திற்குள்ளேயே புதைந்து கிடந்தது. வெளியில் எந்தச் சலனமும் இல்லாதது போல் இயல்பு வாழ்க்கை தொடர்ந்தாலும், ராஜனின் மனதிற்குள் அந்த இச்சையின் தாகம் முழுமையாக அடங்கவில்லை.
அதே போன்றதொரு சூழ்நிலை மீண்டும் கனிந்து வந்தது.
அன்று விடுமுறை நாளாகையால், பாண்டி தனது சில தனிப்பட்ட வேலைகளுக்காக காலை நேரத்திலேயே வெளியூருக்குச் சென்றுவிட்டான். வீட்டின் மற்றவர்களும் அவரவர் வேலை காரணமாக வெளியே செல்ல, ராஜனின் மனைவியும் வழக்கம்போல அருகில் உள்ள உறவினர் வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தாள்.
வீடு மீண்டும் பழையபடி அமைதியானது. அந்தத் தனிமையும், அந்தச் சூழலும் ராஜனின் மூளையில் மீண்டும் அந்த விபரீத எண்ணத்தைத் தூண்டிவிட்டது. “யாரும் இல்லை, யாரும் கண்டுபிடிக்கப் போவதில்லை” என்ற அந்தத் திமிர் அவனுக்குள் எழ, அவன் மெல்லத் தன் வீட்டைவிட்டு வெளியேறி பாண்டியின் வீட்டின் கதவைத் தட்டினான்…
கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டதும், உள்ளே ஒரு மூலையில் அமர்ந்திருந்த பூவினியின் இதயம் பயத்தில் அடித்துக்கொண்டது. ராஜன்தான் வந்துள்ளான் என்பதை அவளது உள்ளுணர்வு அவளுக்குச் சொன்னது. நடுங்கியபடியே அவள் கதவருகே சென்று மெல்லத் திறந்தாள்.
எதிர்பார்த்தபடியே நின்றிருந்த ராஜனின் கண்களில் அந்தப் பழைய மிருகத்தனமான பார்வை மின்னியது. ஒரு வார்த்தைகூடப் பேசாமல், தன் பலத்தைக்கொண்டு அவன் உள்ளே நுழைந்து கதவைச் தாழிட்டான்.
பூவினி பேச முயன்றாள், “வேண்டாம்… ப்ளீஸ், அப்பா எப்போ வேணும்னாலும் வந்துடுவாரு…” என்று அவளது குரல் நடுங்கியது. ஆனால், அந்த எச்சரிக்கைகள் எதையும் காதில் வாங்கிக்கொள்ளும் நிலையில் ராஜன் இல்லை. இந்த முறை அவன் எதையும் பேசவில்லை; மாறாக, முன்பை விடக் கடுமையான ஆவேசத்துடன் அவளைத் தன் பிடிக்குள் வீழ்த்தினான்.
அந்தத் தனிமையும் அமைதியும் மீண்டும் ஒருமுறை அந்தப் பாவத்திற்குச் செய்ய தூண்டுகிறது.
அந்த வீட்டின் அமைதியைக் குலைக்கும் விதமாக, ராஜனின் காம வெறி மீண்டும் உச்சத்தை அடைந்தது. இந்த முறை அவன் எதையும் யோசிக்கவில்லை; ஹாலின் நடுவிலும், சமையலறை மேடையிலும் என வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் அவன் தன் இச்சையைத் தீர்த்துக்கொண்டான்.
வீட்டின் ஹாலில் இருந்த மென்மையான சோபாவில் தொடங்கியது அந்த வெறி. பூவினியின் ஆடைகள் ஒவ்வொன்றாகக் கிழிக்கப்பட்டு அவளது நிர்வாணம் முழுமையாக வெளிப்பட்டபோது, ராஜன் தன் முதல் முறை விந்துவை அவளது மார்பகங்களுக்கு இடையேயும் அடிவயிற்றிலும் பீய்ச்சியடித்தான். அந்த வெதுவெதுப்பான விந்து அவளது உடல் முழுவதும் வழிந்தோடியது.
அங்கிருந்து மீள விடாமல் பூவினியின் கைகளைப் பற்றிச் சமையலறை மேடைக்கு அழைத்துச் சென்றான். அங்கே அவளை மல்லாந்து படுக்க வைத்து, அவளது தொடைகளை அகற்றித் தன் ஆணுறுப்பை உள்ளே முழுமையாகச் சொருகி இடுப்பு அசைவுகளை வேகப்படுத்தினான். உச்சக்கட்ட இன்பத்தின் எல்லையில், தன் இரண்டாவது முறை விந்துவை அவளது கருப்பைக்குள் ஆழமாகப் பாய்ச்சினான்.
சமையலறை மேடையிலிருந்து ஹாலின் நடுப்பகுதிக்கு இழுத்து வரப்பட்ட பூவினியின் உடல் ஏற்கனவே நைந்து போயிருந்தது. ஆனால் ராஜனின் வெறிக்குத் தளர்வு என்பதே இல்லை.
பூவினியை ஹால் சோபாவின் மீது மல்லாந்து படுக்க வைத்து, அவளது இரு கால்களையும் தன் தோள்களில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டான். அவனது ஆணுறுப்பை வியர்வையில் நனைந்த அவளது உடலுக்குள் விட அவனது இடுப்பு அசைவுகளுக்கு ஏற்ப நடுங்கிக் கொண்டிருந்தால். மூச்சுத் திணறி அவள் “போதும்… முடியல…” என்று முனகிய அந்தத் தளர்ந்த குரல், ராஜனின் காதுகளில் விழவேயில்லை; மாறாக அது அவனது காம வெறிக்கு மேலும் எரிபொருளாய் மாறியது.
தன் இடுப்பை இன்னும் அதிவேகமாகத் தூக்கி அடித்து, ஒரு மிருகத்தைப் போன்ற வேகத்தில் தனது மூன்றாவது பாய்ச்சலைத் தொடங்கினான். அந்த அறையே அதிரும் அளவிற்கு அவனது இடுப்புத் தாக்குதல்கள் உச்சத்தைத் தொட்டன. அந்த இரவிலும் பகலிலும் சேர்த்து மூன்றாவது முறையாக, தன் விந்துவை முற்றிலும் சுரண்டி பூவினியின் அடிவயிற்றுக்குள் பாய்ச்சிக் குளிப்பாட்டினான் ராஜன்.
ஆரம்பத்தில் பயந்து நடுங்கிய பூவினி, தொடர்ந்து நடக்கும் இந்தச் சம்பவங்களால் முற்றிலுமாக மரத்துப் போனாள். தன் தந்தைக்குச் செய்யும் துரோகம் என்ற குற்ற உணர்ச்சி ஒருபுறம் சுட்டாலும், மறுபுறம் அந்த இச்சையின் போதை அவளையும் மழுங்கடித்தது. பயந்து ஒதுங்குவதை விட, இனி இந்த விளையாட்டில் தானும் ஒரு பங்கேற்பாளராக மாறினால் என்ன என்ற ஒரு விபரீதத் தைரியம் அவளுக்குள் துளிர்த்தது. ராஜனின் வெறிக்கு ஈடுகொடுத்து அவளும் அவனுடன் இணைந்து அந்த உச்சக்கட்ட இன்பத்தில் திளைக்கத் தொடங்கினாள்.
இருவரும் அந்த ரகசியப் போதையில் மூழ்கி, உலகை மறந்து ஒன்றோடு ஒன்று பிணைந்திருந்த அந்தச் சமயம்…
திடீரென வீட்டின் வெளியிலிருந்து கேட் திறக்கப்படும் சத்தம் கேட்டது. படபடவென விலகினார்கள்.
தடதடவெனக் கேட்கும் காலடிச் சத்தம்!
வெளிவேலையை முடித்துவிட்டு, பாண்டி எதிர்பார்த்த நேரத்திற்கு முன்பே வீட்டிற்குத் திரும்பிவிட்டான். “பூவினி… பூவினி!” என்ற அவனது குரல் ஹாலில் எதிரொலித்தது.
கதவு திறக்கப்படும் ஓசை கேட்ட அந்த நொடி, ராஜனின் முகத்தில் மரண பயம் கவிழ்ந்தது. ஆனால், பூவினியின் கண்களிலோ ஒரு விபரீதமான தெளிவு பிறந்திருந்தது.
பாண்டி உள்ளே நுழைவதற்குள், மின்னல் வேகத்தில் தன் ஆடைகளைச் சரிசெய்த பூவினி, அறையின் கதவைச் சாத்திவிட்டு, பாண்டிக்கு எதிரே எந்தவித பயமும் இல்லாத முகபாவனையோடு வந்து நின்றாள். ராஜனோ பக்கத்து அறைக்கதவு வழியாகச் சத்தமே இல்லாமல் நழுவித் தப்பியோடினான்.
ஹாலுக்கு வந்த பாண்டி, தன் மகளின் முகத்தில் இருந்த லேசான வியர்வையைக் கண்டுவிட்டு, “என்ன பூவினி… உடம்பு ஏதும் சரியில்லையா? ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்க?” என்று அக்கறையுடன் கேட்டான்.
பூவினி லேசாகப் புன்னகைத்துவிட்டு, “ஒன்னுமில்லப்பா… தலைவலிச்சுது, அதான் படுத்துட்டிருந்தேன்” என்று இயல்பாகப் பொய் சொன்னாள். பாண்டியும் அதை நம்பிவிட்டு தன் வேலையைப் பார்க்கச் சென்றுவிட்டான்.
ஆனால், அந்தச் சம்பவத்திற்குப் பிறகு பூவினியின் குணம் முற்றிலுமாக மாறிவிட்டது.
இனிமேல் ராஜனுக்குப் பயந்து ஒதுங்கி வாழப் போவதில்லை என்ற முடிவு அவளுக்குள் உறுதியானது. குற்ற உணர்ச்சியில் இருந்து வெளியில் வந்தால்.
ஏற்கனவே ரகசியமாகப் போய்க் கொண்டிருக்கும் இந்த விவகாரத்தில், சென்னை கல்லூரியில் படித்துகொண்டு இளைய மகள் ஊருக்கு வருவது புதிய பதற்றத்தையும் சுவாரஸ்யத்தையும் உருவாக்குகிறது.
சென்னையில் உறவினர்கள் வீட்டில் தங்கிப் படித்து வந்த இளைய மகள் ஊருக்குத் திரும்புவதாகச் சொன்னதுமே, பாண்டிக்குக் கடுமையான சந்தோசம். “என் ரெண்டு பொண்ணுங்களையும் ஒண்ணாப் பார்க்கிறதுதான் எனக்குப் பெரிய சந்தோசம்” என்று பாண்டி உற்சாகமாக வீட்டைச் சுத்தம் செய்து வரவேற்கத் தயாரானான்.
விடுமுறை நாளில் இளைய மகள் ஊருக்கு வந்து சேர்ந்தாள். அவள் வந்ததும் வீடு கலகலப்பானது. பாண்டியும் அவளைச் சுற்றியே வலம் வந்தான். ஆனால், பூவினியின் மனமோ ஒருபுறம் அமைதியற்றுக் கிடந்தது. தன் தங்கை எங்கு தன் ரகசியத்தைக் கண்டுபிடித்துவிடுவாளோ என்ற அச்சம் ஒருபுறம் இருக்க, மறுபுறம் ராஜனின் கண்களும் அவளது தங்கை மீதும் திரும்பக் கூடுமோ என்ற ஒரு விபரீதமான ஐயமும் அவளுக்குள் எழுந்தது.
ராஜன் வழக்கம் போல் நண்பனின் வீட்டிற்கு வந்தான். பாண்டியின் இளைய மகளைப் பார்த்ததும், ராஜனின் பார்வையில் ஒரு விசித்திரமான மௌனம் நிலவியது.
சென்னையிலிருந்து விடுமுறைக்கு வந்த இளையவள் மிகவும் புத்திசாலி. வீட்டில் நிலவும் அந்த விசித்திரமான மௌனத்தையும், ராஜனுக்கும் தன் அக்கா பூவினிக்கும் இடையில் இருக்கும் ஒருவித இறுக்கமான பார்வையையும் அவள் ரொம்ப சீக்கிரமே கவனித்துவிட்டாள். ஆரம்பத்தில் ஏதோ குழப்பம் என்று நினைத்தவள், போகப் போக ராஜனின் நடவடிக்கைகளில் இருந்த அந்த மாற்றத்தைக் கூர்ந்து கவனிக்கத் தொடங்கினாள்.
ஒரு நாள் மாலை நேரம்… பாண்டி தன் நண்பர்களுடன் வெளியே சென்றிருந்தான். பூவினி வீட்டின் பின்புறம் ஏதோ வேலையாக இருக்க, ராஜனோ தன் வீட்டில் தனியாக இருந்தான். இதைப் பார்த்த இளையவள், வேண்டுமென்றே ராஜனின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தாள்.
ராஜன் சோபாவில் சோர்வாக அமர்ந்திருக்க, அங்கே வந்த இளையவள் அவன் அருகில் வந்து அமர்ந்தாள். அவளது பார்வையில் இருந்த அந்தத் துணிச்சலும், சிரிப்பும் ராஜனை ஒரு கணத்திற்கு உறைந்து போகச் செய்தது.
”மாமா… என்னைக் கண்டா பயமா இருக்கு?” என்று அவள் கிண்டலாகக் கேட்க, ராஜனின் நரம்புகளில் சூடு ஏறத் தொடங்கியது. பூவினியின் பயமும் தயக்கமும் ராஜனுக்கு எப்போதோ சலித்துவிட்டிருந்தது; ஆனால், இந்த இளையவளின் இந்தத் துணிச்சல் அவனுக்கு ஒரு புதிய வேட்டை வெறியைத் தந்தது.
அக்கா பூவினியைப் போல முழுமையான முதிர்ச்சி இன்னும் அவளுக்கு முழுமையாக வந்திருக்கவில்லை என்றாலும், அந்தச் சின்ன வயதுக்கே உரிய இறுக்கமான உடலும், தளிரான வடிவமும் பார்ப்பவர்களைத் தன்னிச்சையாக ஈர்க்கும் தன்மை கொண்டிருந்தது.
அவளது மென்மையான, பால் போன்ற மேனியில் எப்போதும் ஒரு இளஞ்சூடான நறுமணம் வீசும். இன்னும் முழுமையடையாத மார்பகங்கள் அவளது உடையை மீறித் துடித்துக் கொண்டிருக்கும். சற்று ஒல்லியான அதே சமயம் நளினமான இடுப்பும், நீண்ட மெலிந்த தொடைகளும் அவளது இளமையின் வசீகரத்தை வெளிப்படுத்தின.
ராஜன் சட்டென்று தன் கைகளைப் நீட்டி அவளது இடுப்பைப் பற்றித் தன் மார்போடு இழுத்தான். இளையவள் சற்று பதறினாலும், அதைத் தவிர்க்க முயலவில்லை; மாறாக, அந்தத் தடை செய்யப்பட்ட உறவின் சிலிர்ப்பை அவளும் ரசிக்கத் தொடங்கினாள். அவளது உதடுகளை ராஜன் கவ்விப் பிடித்தபோது, அவளும் அவனது சட்டைக் காலர்களைப் பற்றிக்கொண்டு தன் முழு ஒத்துழைப்பைக் கொடுத்தாள்.
பூவினியோடு நடந்த உறவு முற்றிலுமாக ஒரு முரட்டுத்தனமான, பயமும் கலந்த காமமாக இருந்ததென்றால், இளையவளுடன் ராஜனுக்குத் தொடங்கிய அந்த ரகசிய உறவு முற்றிலும் வேறானது.
பூவினியைப் போல நடுங்கி ஒடுங்கிப் போகாமல், ராஜனின் கைகளைத் தன் இடுப்பில் தானே வைத்துக் கொள்ளும் துணிச்சல் அவளிடம் இருந்தது.
ஒரு நாள் மதியம், பாண்டி வீட்டில் இல்லாத அந்த அமைதியான வேளையில், இளையவள் மெல்ல ராஜனின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தாள். ராஜன் சமையலறை மேடையில் எதையோ தேடிக்கொண்டிருக்க, அவனது முதுகிற்குப் பின்னால் வந்து நின்றாள். சட்டென்று அவனது தோள்களைத் தன் மென்மையான கைகளால் கட்டியணைத்து, அவனது காதோரம் குசுகுசுத்தாள்.
”மாமா… என்னைத் தேடலையா?” என்ற அவளது குரல் ராஜனின் தேகத்தில் மின்னலாய்ப் பாய்ந்தது.
ராஜன் வியப்புடன் திரும்பினான். இளையவளின் கண்களில் ஒரு காதல் போதையும், விளையாட்டுத் தனமான காமமும் மின்னின. ராஜன் அவளை மென்மையாகத் தன் மார்போடு அணைத்துக் கொண்டான். பூவினியிடம் காட்டிய அந்த முரட்டுத்தனத்தை அவளிடம் காட்ட அவனுக்குத் மனசு வரவில்லை; அவளது இளமையும், அந்த மென்மையான அரவணைப்பும் ராஜனின் உள்ளத்தில் ஒரு புதிய மெல்லிய இன்பத்தைத் தூண்டின.