என் பெயர் சரவணன், நான் ஒரு கல்லூரியில் பேராசியராக வேலை பார்க்கிறேன். என் வயது, 47. எனக்கு ஒரே மகள், அவள் பெயர் வித்யா பாரதி. வயது 23, கருப்பாக கலையாக

அவரு ஒரு சினிமா கதாசிரியர். பல படங்களின் கதை விவாதங்களில் பங்கேற்பார். தன் கருத்துக்களை சொல்வார். போக்குவரத்து, சாப்பாடு, பேட்டாவை வாங்கி கொண்டு களிம்பிவிடுவார். சில படங்களுக்கு அவரே கதை, வசனம்

வணக்கம் நண்பர்களே. அடுத்த நாள் காலைல நான் அந்த இன்ஸ்பெக்டர்க்கு போன் பண்ணலாம் இருந்தான். அதுக்குள்ள அவனே போன் பண்ணன் வாட்’ஸ் ஆப் வர சொன்னான். நானும் வாட்ஸ ஆப் போனேன்.

எல்லோருக்கும் வணக்கம், ஒருவழியாக இந்த கதையின் முடிவை எழுதிவிட்டேன், தாமதத்திற்கு மன்னிக்கவும், வேறு வேலை காரணமாக இத்தனை நாட்கள் ஆகிவிட்டது. இருப்பினும் முந்தைய பாகங்களை விட இதில் சற்று காமம் தூக்கலாகவே

‘அக்கா கேள்விபட்டியா’ என்று வயலில் வேலை செய்துகொண்டு ஒருத்தி அருகில் இருந்தவளிடம் சொல்ல அவள் ‘என்னடி’ என்று திரும்ப கேட்டாள். ‘நம்ம வானதி இருக்கால’ என்று அவள் சொல்ல இன்னொருத்தி ‘எந்த

பேருந்தில் ஏறியதும் வீரமணியும் அவரின் மகள் வானதியும் இருவர் அமரும் இருக்கையில் அமர்ந்துகொண்டனர். அவர்களுக்கு பக்கவாட்டில் உள்ள சீட்டில் கோமதியும் அவளின் மகனும் அமர்ந்தனர். நால்வரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து கொள்ள

கோமதி சுமதியின் வீட்டிலிருந்து வந்ததிலிருந்தே அவள் மனம் ஏதோ பெரிய தவறு செய்து விட்டது போலவே படாத பாடுபட்டது. சுமதியுடனும் வள்ளியிடனும் அவள் செய்தது எல்லாம் நினைத்து பார்த்து, தான் எப்படி