என் பெயர் க்ரிஷ். வயது 27. இந்த கதை எனக்கு 20 வயது இருக்கும்போது நடந்தது. 2013 ஏப்ரல் மாதத்தில் என் கல்லூரி நிறைவு அடைந்தது. அதன் பிறகு எனக்கு பெங்களுருவில்

நான் கேவின் வயது 25 பொறியியல் படித்து நல்ல வேலையில் இருந்தேன் ஆனால் மனஅழுத்தம் அதிகமாக ஆனதால் வேலையை ராஜினாமா செய்து விட்டு அரசாங்க வேலைக்காக பயிற்சி செய்யலாம் என்று வீட்டிற்கு

விடியும்வரை எனக்கு உறக்கம் வரவில்லை. அம்மாவும் உறங்கியதாகத் தெரியவில்லை. ஹாலில் படுத்திருந்த அப்பா குரல் கொடுத்த ஓரிரு நிமிடங்களில் அம்மா மின்னல்வேகத்தில் தனது அறைக்குள் ஒடிச்சென்று விட்டாள். பாத்ரூமுக்குப் போன நான்

படுக்கையில் சாய்ந்து விழுந்த அம்மாவின் ஒரு கை எங்கள் இருவரது உடம்புக்கும் நடுவே சிக்கிக் கொண்டிருந்தது. என் இரண்டு கைகளும் அம்மாவின் இரண்டு முலைகளின் மீதும் விழுந்ததும். பட்டென்று இறுகின. “சந்துரு.

இதயம் படபடக்க. எனது அறையில் ஏ. சியோ. மின்விசிறியோ போடாமல் இருட்டிலும் வியர்வையிலும் இருந்தபடி அம்மாவின் அறைக்கதவு எப்போது திறக்கும் என்று காத்திருந்தேன். ஒருவழியாக. அம்மாவின் அறைக்கதவு திறந்தபோது ஒரு மணி

இது என் வாழ்வில் எதிர்பாராது வந்த வசந்த நாட்கள் அன்று காலை 9. 45 மணிக்கு அவரச அவசரமாக வங்கி பணிக்கு கெழம்பிக்கொண்டுருந்த நேரம். (இன்னைக்கும் லேட்டா போன கண்டிப்பா மேனேஜர்

எனது பெயர் சந்திரசேகர்; சுருக்கமாக சந்துரு. வயது 21. தற்போது ஹைதராபாத் நகரில் ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் நெட்வொர்க் இஞ்சினியராகப் பணிபுரிந்து வருகின்றேன். எனது பூர்வீகம் தஞ்சை மாவட்டம் நன்னிலம் என்றாலும்