இது நானும் ஏன் வேளைகாரியும் எப்படி செய்தோம் என்பது. அப்போ நா சென்னைக்கு புதுசு, நா பெருங்குடியில் தங்கி இருந்தேன் தனியாக. அப்போதீனி திவாய்க்கால் வேணுமா என்று என்னோட ஹவுஸ்வுணர் கேட்டார்.

எல்லா வேலையும் முடிதுவிட்டு நேற்று நடந்ததை யோசித்து கொண்டிருந்தேன். அருண்னும் நானும் இப்படி பன்னியது சரியா தவரா எதுவும் புறியவில்லை. கொலப்பமாக இருந்தாலும் மனதில் ஒரு வித மகிழ்ச்சி. என் உடலிலும்

முத்தரசி மாமியாரை பற்றிய எதார்த்தமான கற்பனை தேடலின் வினவல்கள். நான் எனது எண்ணங்களை தனிக்க உறவில்லாமல் அவ்வப்போது கைஅடித்து எனது உணர்வுகளை தனித்து கொள்வேன். எப்போதும் போல பக்கத்து வீட்டுல அகஸ்டா

எனது சிந்தனைகளை சிதைத்து நிஜமாக்க எனக்கானவள் வருவாளா என்று தெரியவில்லை இப்போது வரை தனிமை என்னும் பிரபஞ்சத்தில் வாழ்கிறேன் நெல்லை தூத்துக்குடி கதை படிக்கும் தமிழச்சிகள் என்னோடு பயணிக்க விரும்பினால் marratamil@gmail.com

வணக்கம் லெஸ்பியன் தோழிகளே மீண்டும் உங்களை சந்திக்க அடுத்த கதை உடன் வந்து இருக்கிறேன். இந்த கதை படித்து விட்டு மறக்காமல் உங்கள் கருத்துக்களை சொல்லுங்கள். r2012119@gmail.com பொழுதுபோக்கிருக்காக மட்டும் ஹாய்

வணக்கம் 🙏 வாசகர்களே… கதையை பொறுமையாக படியுங்கள் எனக்கு உங்கள் ஆதரவு தாருங்கள்…. எனக்கு மெசேஜ் அனுப்பு வாசகர்களுக்கு கோடி நன்றிகள் 🙏 🙏 🙏 🙏 🙏 🙏 ஏபெயர்

நான் தேடும் மௌன ராகம் அவள் தனி அகதி என்னும் அகந்தையாக அவளுக்கு பிடித்த வாழ்கையில் வாழ வேண்டும் என்று தனிமையில் யாசித்திருந்தால். அவளோடு காதல் மொழியை கேட்க என்னவள் சற்று