நான் நாகர்கோவில் அருகே ஒரு தனியார் கம்பெனியில் வேலை பார்த்து வந்தேன். அங்கு எனக்கு கிடைத்த ஒரு நல்ல தோழன் தான் சரவணன். அவனுக்கு ஒரு அம்மா மட்டும் அவள் பெயர்

வணக்கம் நான் திருச்சி யை சேர்ந்தவன்.. என் பக்கத்து வீட்டு உஷாவுக்கும் எனக்குமான கணக்குதான் இந்த கதை… படிச்சிட்டு உங்க கருத்த சொல்லுங்க… அன்று அவள் வீட்டில் யாரும் இல்லை அவ

‘ஓகே… தேங்க்யூ…’ னு கிளம்பி…ஒரு பெரிய பெண்கள் அழகு நிலையத்துக்கு கூட்டிட்டு போனேன். அங்கிருந்த புயூட்டிசனுடன், என்ன பண்ணலாம்னு கலந்து பேசி… ரித்திகாவை உள்ள அனுப்பிட்டு, கிட்டதட்ட மூணு மணி நேரமா

குண்டும் குழியுமா இருந்ததுனால.. எவ்வளவு மெதுவா ஓட்டினாலும், வண்டியின் குலுங்கல் அதிகமா இருந்துச்சு. அந்த ரோட்ல பத்து செகண்ட் கூட மேம்னால, அவங்க முலைகளால் முட்டாம இருக்க முடியல; ரெண்டு கையாலையும்

ரதி, கலைக்காக என் சுன்னிய தடவிட்டுக்கிட்டே காத்திருந்தது தான் மிச்சம். ரொம்ப நேரமாகியும் வருல. முதல்ல பயங்கர கடுப்பான நான், ரெண்டு பேருமே இங்க வரணும்ன்னு துடிச்சிக்கிட்டு தான் இருப்பாளுக. இருந்தாலும்

வந்தவங்கள்ள ஒருத்தி எங்களை பார்த்து, ‘ஜாக், என்ன முடிஞ்சுச்சா, (நான் தலையை தூக்கி அவள பார்த்த உடனே ) இல்ல பிராக்டீஸ் முடிஞ்சுச்சான்னு கேட்டேன்’. ‘ம்ம்.. ஏன் நீரு, நீ வரியா!!!!!!!..

வணக்கம் நண்பர்களே. எனது முதல் கதைக்கு இவ்வளவு ஆதரவு வரும் என்று நான் எதிர்பாக்கல. அதனால இரண்டாம் பாகம் எழுத முடிவு பண்ணினேன். இது எனது முதல் பாகத்தின் தொடர்ச்சி தான்.