இது ஒரு கற்பனை கதை. இந்த கதை பற்றிய கருத்துக்கள் எதாவது இருந்தால் எனக்கு உங்கள் கருத்துக்களை என்னோட ஈமெயில் மூலமாக சொல்லுங்கள். இது நாள் வரை நான் நேரிய பேர்களை

என் அம்மா பேறு பாக்கியம் வயசு 45, மாநிறம் தான் நல்ல உயரம் நல்ல குண்டு மொத்தத்துல அவ ஒரு முரட்டு ஆண்ட்டி, தொப்புளுக்கு கீழ இருந்து குண்டி ஓட்டை வரைக்கும்

இது வரை நான் எழுதிய கதைக்கு ஆதரவு குடுத்த நண்பரகளுக்கு நன்றி. இது அம்மா பற்றிய கதை. பிடித்தரவர்கள் மட்டும் படிக்கவும். என் பெயர் ரமேஷ். என் பிரிஎண்ட்ஸ் மூணு பேரு.

மறுநாள் காலை 10:30 மணிக்கு வருண் சரஸ்வதியின் அலைபேசி என்னிகிரு அழைத்தான் சரஸ்வதி: ஹாய் வருண் வருண்: நான் வாயில் இருக்கிறேன் உனக்கு ஏதேனும் வேண்டுமா வாங்கி கொண்டு வரணுமா? சரஸ்வதி:

வருண் வீட்டில் அனைவரிடம் விடை பெற்று பேருந்து நிலையம் வந்து அடைந்தான் பேருந்து ஏறி அமர அவன் அலை பேசி ஒலித்தது சரஸ்வதி: கெளம்பியாச்சா?? ஹைதெராபாத் சென்றடைய எவ்வளவு நேரம் ஆகும்

ஒரு மணி நேரம் அயர்ந்து தூங்கி கொண்டிருந்த வருணின் அலைபேசி குறுந்செய்தி வர அலறியது கண்விழித்த வருண் அலைபேசியை கையில் எடுத்தான். சரஸ்வதியின் குறுந்செய்தி சிராஸ்வதி : சிவா.. சிவபரசாத் ம்