ஹிந்தி டீச்சரா அவங்க?

Posted on

வணக்கம் நண்பர்களே, என்ன பெயர் ஜார்ஜ். நான் கேரளா இருந்து வந்துருகின்றேன். இப்போது கதைக்கு வருகிறேன். கீதா மேடம், இந்த கதையின் நாயகி, ஹிந்தி டியூஷன் டீச்சர், அவள் ஒரு தேவதா. 40 வயதில் கூட அழகாகவும் தளதளவென்று இருப்பார்கள்.

உயரம் 5 அடி 7அங்குலம். மலை போன்ற முலையும், குழி போன்ற சூத்தும் அவளின் பேரழகுக்கு காரணம் என்று கூறலாம். அவளின் சூத்து குழந்தையின் சருமம் போன்று மேன்மையாகவும் பஞ்சு போன்று இருக்கும். ஆப்பிளை கடிப்பது போல் கடித்துவிடலாம்.

நான் ஆவெரேஜ் ஆகா தான் படிப்பேன். அனைத்து பாடங்களிலும் நல்ல மார்க் எடுப்பேன், ஆனால் ஹிந்தியில் ஒழுங்காக படிக்க முடியவில்லை. ஹிந்தி கற்றுக்கொள்ள மிகவும் சிரமம் பட்டேன். அப்பொழுது தான் எனது தந்தை அருகில் இருக்கும் ஹிந்தி ஆசிரியிடம் டுஷன்க்கு சேர்த்து விட்டார்கள்.

அவளின் பெயர் கீதா. உத்தரப்பிரேதேசத்தில் ஹிந்தி ஆசிரியராக வேலை செய்துவந்தார்கள். அவளின் கணவனுக்கு வேலையில் பணிமாற்றம் கிடைத்ததால், இங்கே வந்துவிட்டர்கள்.

கீதா ஒரு பிஹாரி. அவர்கள் அன்பாகவும், அமைதியாகயும் டியூஷன் சொல்லிக்கொடுப்பார்கள். என்னையும் சேர்த்து கொண்டால். நான் பத்தாம் வகுப்பு முடிக்கும் வரை அங்கே தான் படித்தேன்.

என்னுடன் படிக்கும் மாணவர்கள் டீச்சரின் உடல் அழகை வருணிப்பார்கள். அங்கு அவளின் அசைவினை கண்டு ஜொள்ளு விடுவார்கள். ஆனால் எனக்கு எந்த ஒரு தப்பான எண்ணமும் அப்பொழுது வரை வந்தது கிடையாது. நானும் படிப்பில் கவனம் செலுத்தி ஹிந்தியிலும் நல்ல மதிப்பெண்கள் எடுத்தேன். ஹிந்தி டீச்சர் சந்தோஷ அடைந்தார்கள்.

பின்னர் மேற்படிப்பிற்கு படிக்கச் பொறியியல் படிப்பில் சேர்த்தேன், அதற்காக டீச்சரிடம் ஸ்வீட் கொடுக்க வீட்டுக்கு சென்றேன். அப்பொழுது எனக்கு வயது 18 இருக்கும். அந்த நாள் எனது வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத நாள்.

அது ஒரு திங்கற்கிழமை, அவளின் வீட்டு பெல் அடித்தேன். எந்த பதிலும் வரவில்லை, மீண்டும் பெல் அடித்து பார்த்தேன். வீட்டின் கதவு திறக்கவில்லை. அவளின் கணவன் அரசு அதிகாரி என்பதால், அரசு விடுதி கொடுத்துருந்தார்கள். அந்த வீட்லில் பால்கனி இருக்கும். அவளின் விட்டுயில் யாரும் இல்லை என்று திரும்பி சென்றேன். அப்பொழுது பால்கனியில் இருந்து

சத்தம், யாறென்று திரும்பி பார்த்தேன். அந்த காட்சியை காண இரு கண்கள் போதாது. அவள் ஈரமான தூண்டு கட்டிக்கொண்டு என்னை அழைத்தாள். அவளோ நேரமாக குளித்துக்கொண்டு இருந்திருக்கிறாள். அவளின் வீட்டுக்கு சென்றேன், கதவை திறந்தாள். என்னுடைய கண்களுக்கு ஒரு விருந்து. அவள் ஈரமான துண்டை கட்டிக்கொண்டு என்னை உள்ளே அழைத்தாள்.

நான் அவளிடம், “ஐயோ சாரி மேடம். தவறான நேரத்துக்கு வந்து தொந்தரவு செய்துவிட்டேன்”.

நான் பிறகு வருகிறேன், உங்களை தொந்தரவு செய்து விட்டேன் என்றேன். அதற்கு அவள், ” எந்த தொந்தரவும் இல்லை, நீ உள்ளே இருக்கும் சோபாவில் அமர்ந்து கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணு ” என்று சொன்னாள். பின்பு அவளின் அறையை நோக்கி சென்றாள், நான் திரும்பி பார்த்தேன். அவள் இருக்கும் செஸ்யான நிலையை பார்த்து சுன்னி நட்டுக்கொண்டது. நான் தம்பி தூக்கிக்கொண்டு இருப்பதை மறைத்தேன்.

என்மனதில் இதெல்லாம் தவறு என்று தோன்றியது. கீதா மேடம் மீண்டும் குளிக்க சென்றாள். நான் பொறுமையாக காத்துகொண்டு இருதேன். அவர்களின் கணவன் வேலையின் காரணமாக புனேவிற்கும், குழைந்தைகள் பள்ளிக்கும் சென்று விட்டனர் என்று சொல்லிக்கொண்டே சென்றாள்.

அவள் 10 நிமிடத்தில் நைட்டி மாற்றிக்கொண்டு வந்தாள். எனக்கு பழம், பாதாம்பால் போட்டுக்கொடுத்தார்கள். நான் நல்ல கல்லுரியில் சேர்ந்ததுக்கு இனிப்பு கொடுத்தேன். நிறையநேரம் பேசிக்கொண்டே இருதோம்.

அவள் மார்கெட்க்கு செல்லவேண்டும் என்று ஆடையை மாற்றிக்கொள்ள அறைக்கு சென்றாள். நான் கிளம்புகிறேன் என்றேன். அவள் என்னிடம், ” சற்று பொறு உன் வீட்டு அருகில் தானே மார்க்கெட் இருக்கு நாம் ஒன்றாக செல்லலாம்” என்று கூறினாள். நான் பொறுமையாக காத்துகொண்டு இருதேன்.

பின்னர் அவளின் பாத்ரூம்கு சென்றேன், அங்கு அவளின் சேலையை எடுத்து சுவாசித்து கொண்டு மூடு ஏற்றிக்கொண்டேன். ஆனால் அங்கு ப்ளௌஸ் இல்லை, பின்பு அவளது அறையில் இருந்து கூப்பிட்டார்கள் சற்று ஒரு உதவி எனது ப்ளௌஸ் ஹூக் மாட்டிக்கொண்டது.

அதை அவிழ்த்து விடுமாறு கேட்டாள். அவள் அருகில் சென்று ப்ளௌஸ் ஹூக்கை அவிழ்க்க உதவி செய்தேன். அப்பொழுது தான் நான் அவளின் முதுகை முழுதாக பார்த்தேன். அது ஒரு பளிங்கு கால். தகதக என மின்னியது. அதில் அழகான மச்சம் இருந்தது.

அந்த மச்சம் அழகிய முதுகில் பொட்டு வைத்தது போன்று இருந்தது. பின் உளிருக்கும் அவளின் ப்ராவை பார்த்தேன். என் சுன்னி விறைத்து கொண்டே சென்றது. என்னால் காமத்தை

அடக்கமுடியவில்லை. சற்றும் யோசிக்காமல் அவளின் முதுகில் நச்சுயென்று முத்தத்தைபதித்தேன். அவளுக்கு அதிருச்சியானது. பின்பு தான் நான் என்ன செயல் செய்தேன் என்று நியாபகம் வந்தது. அவளை என்னால் நேராக பார்க்க முடியவில்லை, தலையை கீழே குனிந்து கொண்டு மன்னித்து விடுங்கள் என்று வருத்தத்துடன் கேட்டேன். நான் செல்கிறேன் என்று கூறினேன்.