காலப்பயணக் காதல்

‎கருத்துக்களை தெரிவிக்க வேண்டுமெனில் கீழுள்ள முகவரிக்கு தொடர்பு கொள்ளவும்.
‎பெண்கள் தொடர்பு கொள்ளலாம். திருமணமான தம்பதிகள் கூட தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.என்னிடம் உள்ள பெண்கள் அந்தரங்க புகைப்படம் மற்றும் வீடியோக்களை விற்க விரும்புகிறேன். ஆர்வமுள்ளவர்கள்
‎இந்த முகவரிக்கு. google சாட்டில் கூட தொடர்பு கொள்ளலாம்.
‎
‎raghupati413@gmail.com
‎
‎Use the Google chat app
‎கூகுள்சேட்இல் தொடர்புகொள்ளவும்
‎அல்லது email செய்யவும்.
‎
‎
‎காமம் பற்றி சந்தேகங்களுக்கு என் தொடர்பு கொல்லவும் ஆர்வமுள்ளவர்கள்
‎இந்த முகவரிக்கு. google சாட்டில் கூட தொடர்பு கொள்ளலாம்.
‎என்னிடம் உள்ள பெண்கள் அந்தரங்க புகைப்படம் மற்றும் வீடியோக்களை விற்க விரும்புகிறேன். ஆர்வமுள்ளவர்கள்
‎இந்த முகவரிக்கு. google சாட்டில் கூட தொடர்பு கொள்ளலாம்.
‎
‎raghupati413@gmail.com
‎
‎எனக்கு தமிழ் அவ்வளவாக வராது பிழை இருந்தால் மன்னிக்கவும்
‎
‎
‎
‎காலப்பயணக் காதல்
‎நான், அருண், ஒரு சாதாரண இளைஞன். சென்னையில் ஒரு சிறிய ஐடி நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். என் வாழ்க்கை முழுக்க தொழில்நுட்பம், லேப்டாப், மற்றும் அலுவலக அழுத்தம். ஆனால் எனக்குள் எப்போதும் ஒரு தாகம் – பண்டைய தமிழகத்தைப் பற்றிய ஆர்வம். சங்க இலக்கியங்கள், சேர சோழ பாண்டியர்களின் வீரம், கடல் கடந்து சென்ற வணிகம் – இவை என்னை ஈர்த்தன.
‎
‎ஒரு நாள், என் பாட்டியின் பழைய வீட்டில் ஒரு பழங்கால மோதிரம் கிடைத்தது. அதில் விநோதமான தமிழ் எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன. “காலம் திறக்கும் வாயில்” என்று பொருள் வரும் வாசகம். ஆர்வத்தில் அதை மாட்டிக் கொண்டேன். அடுத்த நொடி, ஒரு பிரகாசமான ஒளி என்னைச் சுற்றி சுழன்றது. உலகம் சுழல, நான் மயக்கமடைந்தேன்.
‎
‎கண் விழித்தபோது, நான் ஒரு அந்நிய இடத்தில் இருந்தேன். சுற்றிலும் அடர்த்தியான காடு. தூரத்தில் கடலின் அலைகள் ஒலித்தன. என் உடையோ இன்றைய ஜீன்ஸ் டீ-ஷர்ட். ஆனால் சுற்றி இருப்பவர்கள்… தொன்மையான துணிகள் அணிந்த மக்கள். இது 2000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலம்! சேர நாட்டின் கடற்கரைப் பகுதி.
‎
‎நான் எழுந்து நடக்கத் தொடங்கினேன். என் உடலில் ஏதோ மாற்றம். மோதிரத்தின் சக்தியால் என் உடல் வலிமை பெற்றிருந்தது. என் தசைகள் இறுக்கமாக, என் பார்வை கூர்மையாக இருந்தது. காட்டில் நடக்கும் போது, ஒரு புலி என்னை நோக்கி பாய்ந்தது. பயமில்லாமல், என் வலிமையைப் பயன்படுத்தி அதன் கழுத்தைப் பிடித்து, ஒரு வீச்சில் தூக்கி எறிந்தேன். புலி ஓடியது. அந்தக் காட்சியைப் பார்த்த சில வேடர்கள் வியப்புடன் என்னைப் பார்த்தனர்.
‎
‎”யார் நீ? தேவனோ?” என்று ஒருவன் கேட்டான்.
‎
‎”நான்… தொலைவிலிருந்து வந்தவன். உங்கள் உதவி தேவை,” என்று சொன்னேன். என் பேச்சில் பண்டைய தமிழ் தானாக வந்தது – மோதிரத்தின் மாயம்.
‎
‎அவர்கள் என்னை கடற்கரை கிராமத்திற்கு அழைத்துச் சென்றனர். அங்கு மீனவர்களின் குடில்கள். பெண்கள் வலைகளைச் சரி செய்து கொண்டிருந்தனர். அங்கே அவளை முதன்முதலில் பார்த்தேன்.
‎
‎**அவள் பெயர்: மகிழினி.**
‎
‎ஒரு மீனவப் பெண். வயது சுமார் 18. நீண்ட கூந்தல், கடல் நீரால் ஈரமாக. அவள் கண்கள் கூர்மையானவை, உடல் வேலை செய்ததால் உறுதியானது. அவள் தந்தை மீன் பிடிக்கச் சென்றிருந்தார். அவள் தாயுடன் வலை பின்னிக் கொண்டிருந்தாள்.
‎
‎அவள் உயரம் சுமார் 5 அடி 4 அங்குலம். அவளின் உடல் மீன் பிடித்து, வலை இழுத்து உழைத்ததால் உறுதியானது, ஆனால் பெண்மையான வளைவுகளுடன் இருந்தது. அவளின் சருமம் கடல் நீரால் மின்னும் பொன்னிறமாக இருந்தது. நீண்ட கூந்தல் இடுப்பு வரை தொங்கியது, அதில் சில இழைகள் ஈரமாக ஒட்டியிருந்தன.
‎அவளின் உடல் அளவுகள்:
‎
‎மார்பளவு (Bust): 36 இன்ச் (உறுதியான, நிறைந்த முலைகள்)
‎
‎இடுப்பு (Waist): 26 இன்ச் (மெல்லிய, வளைவான இடுப்பு)
‎
‎குண்டி (Hips): 38 இன்ச் (கட்டான, வட்டமான பெரிய குண்டி)
‎
‎தொடைகள்: தடித்தும், உறுதியானதுமாக இருந்தன – வேலை செய்ததால் தசை நிறைந்தவை.
‎
‎அவளின் முகம் அழகாக இருந்தது. பெரிய கரிய கண்கள், நீண்ட கண்ணிகள், சற்று உயரமான மூக்கு, முழு உதடுகள்.
‎
‎அவள் புன்னகைக்கும் போது கன்னங்களில் சிறிய குழி விழும். அவள் நடை கடல் அலைகளைப் போல மெல்லிய ஆட்டத்துடன் இருந்தது. அவள் அணிந்திருந்த சிறிய புடவை அவளின் மார்பு மற்றும் குண்டியின் வளைவுகளை தெளிவாகக் காட்டியது.
‎முதல் பார்வையிலேயே அவளின் அழகு என்னை ஈர்த்தது. அவள் வலையை இழுக்கும் போது அவள் முலைகள் மெல்ல ஆடின.
‎
‎அவள் குண்டி வளைந்து, தொடைகள் இறுக்கமாக இருந்தன. அவள் வியர்வை சொட்டும் உடல், கடல் நீரால் ஈரமான கூந்தல் – அவள் முழுக்க ஒரு இயற்கையான, காட்டு அழகு.
‎அந்த முதல் பார்வைக்குப் பிற
‎
‎என் வருகை கிராமத்தில் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. “இவன் புலியை வென்றவன்!” என்று செய்தி பரவியது. மகிழினி என்னை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தாள். அவள் பார்வையில் பயமும், ஈர்ப்பும் கலந்திருந்தது.
‎
‎நான் அங்கு தங்க அனுமதி பெற்றேன். முதலில், என்னைச் சோதித்தனர். கிராமத் தலைவன் என்னிடம், “உன் வலிமையை நிரூபி” என்றான். அருகில் இருந்த பெரிய பாறையைத் தூக்கி எறிந்தேன். மக்கள் ஆரவாரம் செய்தனர். என் தைரியமும், பணிவும் அவர்களை ஈர்த்தது.
‎
‎மகிழினி எனக்கு உணவு கொடுத்தாள். “நீங்கள் எங்கிருந்து வந்தீர்கள்?” என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டாள்.
‎
‎நான் சிரித்தபடி, “தொலைவான காலத்திலிருந்து. ஆனால் இப்போது உங்கள் கிராமமே என் உலகம்,” என்றேன். என் புன்னகை அவளை சற்று நாணச் செய்தது.
‎
‎அன்று மாலை, கடலில் புயல் வந்தது. மீனவர்கள் படகுகளுடன் தத்தளித்தனர். நான் தயங்காமல் கடலுக்குள் குதித்தேன். என் வலிமையால் படகை இழுத்து, மீனவர்களை கரை சேர்த்தேன். ஒரு பெரிய அலையில் சிக்கிய மகிழினியின் தந்தையைத் தேடி, நீந்திச் சென்று காப்பாற்றினேன்.
‎
‎அந்த இரவு, கிராமம் என்னை வீரனாகப் போற்றியது. மகிழினி என்னை நன்றியுடன் பார்த்தாள். “உங்கள் தைரியம்… நான் இதுவரை பார்த்ததில்லை,” என்றாள். அவளின் கண்களில் மெல்லிய ஈர்ப்பு தெரிந்தது. நானும் அவளின் எளிமையான அழகிலும், உழைப்பிலும் ஈர்க்கப்பட்டேன்.
‎
‎ஆனால் கதை இங்கு முடியவில்லை. அடுத்த நாட்களில், கிராமத்தைச் சுற்றியிருந்த கொள்ளையர்கள் தாக்குதல் நடத்தினர். என் தந்திரமும், வலிமையும் மீண்டும் சோதிக்கப்பட்டன. மகிழினியுடன் என் உறவு மெல்ல மெல்ல ஆழமாகிக் கொண்டிருந்தது. அவள் எனக்கு பண்டைய தமிழ் வழக்கங்கள், பாடல்கள் கற்றுக் கொடுத்தாள். நான் அவளுக்கு என் உலகத்தின் கதைகளைச் சொன்னேன்.
‎
‎என் மீது விழுந்த பார்வைகள் வெறும் மகிழினியிடம்தான் இல்லை. கிராமத்தின் பிற பெண்களும் – வேட்டைப் பெண்கள், வணிகர்களின் மகள்கள் – என் வீரத்தாலும், இனிய பேச்சாலும் ஈர்க்கப்பட்டனர். ஆனால் என் மனம் மகிழினியை நோக்கியே சென்றது.
‎
‎அந்தப் புயல் இரவுக்குப் பிறகு, கிராமம் அமைதியாக இருந்தது. மீனவர்கள் தங்கள் படகுகளைச் சரி செய்து கொண்டிருந்தனர். நான், அருண், ஒரு சிறிய குடிலில் தங்கியிருந்தேன். கிராமத் தலைவன் எனக்கு உணவும், துணியும் கொடுத்திருந்தான். “நீங்கள் இங்கு இருங்கள். உங்கள் வலிமை நமக்குத் தேவைப்படலாம்,” என்று சொல்லியிருந்தான்.
‎
‎காலை வெயிலில், கடற்கரைக்குச் சென்றேன். அலைகள் மெதுவாக அடித்துக் கொண்டிருந்தன. மகிழினி அங்கு இருந்தாள். அவள் ஒரு சிறிய வலையை சரி செய்து கொண்டிருந்தாள். அவளின் கைகள் வேகமாக நகர்ந்தன. நான் அருகில் சென்று, “உதவட்டுமா?” என்றேன்.
‎
‎அவள் தலையை உயர்த்திப் பார்த்தாள். நேற்றைய இரவின் பயம் இன்னும் அவள் கண்களில் மெல்லிய நிழலாக இருந்தது. “நீங்கள்… ஏன் இவ்வளவு தைரியமாக கடலுக்குள் குதித்தீர்கள்? உயிர் போகலாம் என்று தெரியாதா?” என்று கேட்டாள். அவள் குரலில் கவலை இருந்தது.
‎
‎நான் புன்னகைத்தேன். “உயிர் ஒன்றுதான். ஆனால் மற்றவர்களின் உயிர்களைப் பார்க்கும் போது, என் உயிர் சிறியதாகத் தெரிகிறது.” என் பதில் அவளைச் சற்று நெருங்கச் செய்தது. அவள் வலையை என்னிடம் நீட்டினாள். இருவரும் சேர்ந்து வலையைப் பின்னினோம். அவள் என்னிடம் பேசத் தொடங்கினாள் – தன் தந்தை எப்படி மீன் பிடிக்கச் செல்வார், கடல் அவர்களுக்கு எப்படி அன்னையாக இருக்கிறது என்று.
‎
‎அன்று மதியம், கிராமத்துப் பெண்கள் சிலர் என்னைச் சுற்றி வந்தனர். ஒரு பெண், “உங்கள் புலி வீரத்தைப் பற்றி கேள்விப்பட்டோம். எப்படி அவ்வளவு வலிமை?” என்று கேட்டாள். நான் சிரித்தபடி, “உள்ளத்தின் தைரியம்தான் உடலை வலிமையாக்குகிறது,” என்றேன். என் பேச்சு அவர்களை ஈர்த்தது. ஆனால் என் பார்வை மகிழினியைத் தேடியது.
‎
‎மாலையில், கிராமத்தில் சிறிய விழா. மீன் பிடித்தவர்கள் தங்கள் பங்கைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். நான் உட்கார்ந்திருந்தேன். மகிழினி எனக்கு உணவு பரிமாறினாள். அவளின் கை என் கையை மெல்லத் தொட்டது. இருவரும் ஒரு நொடி பார்த்துக் கொண்டோம். அவள் நாணத்துடன் தலையைக் குனிந்தாள்.
‎
‎அடுத்த சில நாட்கள் மெதுவாகக் கழிந்தன. நான் கிராமத்து வேலைகளில் உதவினேன். மரங்களை வெட்ட உதவினேன், படகுகளைத் தள்ள உதவினேன். என் வலிமை அனைவரையும் ஆச்சரியப்படுத்தியது. ஆனால் நான் அவர்களிடம் இருந்து கற்றுக் கொண்டேன் – பண்டைய தமிழ் மரபுகள், கடலின் அறிகுறிகள், பாடல்கள். மகிழினி எனக்கு ஒரு பாடல் கற்றுக் கொடுத்தாள்:
‎
‎*”கடல் அலைகள் போல என் மனம் அலைபாயும், 
‎வீரனின் வருகை என்னைத் தேடி வரும்…”*
‎
‎அவள் பாடும் போது அவள் குரல் மென்மையாக இருந்தது. நான் அவளைப் பார்த்து ரசித்தேன். அவள் என்னைப் பற்றி மெல்ல மெல்லக் கேட்டாள் – என் உலகம் எப்படி இருக்கும் என்று. நான் சில விஷயங்களை மட்டும் சொன்னேன். முழு உண்மையைச் சொல்லும் அளவுக்கு இன்னும் நம்பிக்கை வரவில்லை.
‎
‎ஒரு நாள், கடற்கரையில் நடந்து கொண்டிருந்தோம். தூரத்தில் சில வணிகப் படகுகள் தெரிந்தன. மகிழினி, “இந்தக் காலத்தில் வணிகர்கள் ரோமத்திலிருந்து வருகிறார்கள். நம் முத்துக்களை எடுத்துச் செல்கிறார்கள்,” என்றாள். அவளுடன் பேசும் போது, என் மனம் அமைதியாக இருந்தது. அவளின் எளிமை, அவளின் உழைப்பு, அவளின் புன்னகை – இவை என்னை ஈர்த்தன.
‎
‎ஆனால் கிராமத்தில் மெல்லிய பேச்சுகள் எழுந்தன. சில இளைஞர்கள் என்னைப் பொறாமையுடன் பார்த்தனர். ஒரு நாள், ஒரு இளைஞன் என்னிடம் வந்து, “நீங்கள் வந்து சில நாட்களே ஆகியிருக்கின்றன. ஆனால் எல்லோரும் உங்களைப் பற்றியே பேசுகிறார்கள்,” என்றான். நான் அமைதியாக, “நான் இங்கு தங்கியிருப்பது தற்செயல். உங்கள் நல்லெண்ணத்துக்காக,” என்றேன்.
‎
‎மகிழினியின் தந்தை என்னை அழைத்துப் பேசினார். “மகன், உன் வலிமை நல்லது. ஆனால் எங்கள் வாழ்க்கை எளிமையானது. கடல் நம்மை வாழ வைக்கிறது,” என்றார். நான் தலையசைத்தேன். அவர் மகிழினியைப் பார்த்தார். அவள் சற்று தூரத்தில் நின்றிருந்தாள்.
‎
‎இப்படியே நாட்கள் செல்ல, எனக்கும் மகிழினிக்கும் இடையே ஒரு மெல்லிய நட்பு வளர்ந்து கொண்டிருந்தது. அவள் என்னை நம்பத் தொடங்கினாள். நானும் அவளின் உலகத்தைப் புரிந்து கொள்ள முயன்றேன்.
‎
‎ஒரு மாலை, கடலில் சிறிய புயல் எச்சரிக்கை வந்தது. இம்முறை நான் தானாக முன்வரவில்லை. மீனவர்கள் தங்கள் வழியில் தயாரானார்கள். ஆனால் மகிழினி என்னைப் பார்த்து, “உங்களுக்கு ஓய்வு தேவை,” என்றாள். நான் சிரித்தேன்.
‎
‎இப்போது, கிராமத்தைச் சுற்றி வேறு ஏதோ ஆபத்து நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. தொலைவில் இருந்த மலைப் பகுதியிலிருந்து சில கொள்ளையர்களின் செய்தி வந்தது. ஆனால் இன்னும் அது கிராமத்தைத் தொடவில்லை.
‎
‎
‎
‎நாட்கள் மெதுவாகக் கடந்து கொண்டிருந்தன. கிராமத்தின் அன்றாட வாழ்க்கை என்னை மெல்ல உள்ளே இழுத்தது. மகிழினியுடன் நான் அதிக நேரம் செலவழிக்கத் தொடங்கினேன். அவள் என்னுடன் பேசும் போது அவள் கண்கள் மின்னும். என் பார்வையும் அவளை விட்டு அகலவில்லை.
‎
‎ஒரு இரவு. கடல் அமைதியாக இருந்தது. நிலவொளி மணலில் பரவியிருந்தது. மகிழினி தன் குடிலுக்கு அருகில் இருந்த ஒரு பாறையின் மீது உட்கார்ந்திருந்தாள். நான் அங்கு சென்றேன். “தூக்கம் வரவில்லையா?” என்று கேட்டேன்.
‎
‎அவள் தலையசைத்தாள். “உங்கள் நினைப்பு… என் மனதை விட்டு அகலவில்லை,” என்றாள் மெல்லிய குரலில். அவள் கன்னங்கள் சிவந்தன. நான் அவள் அருகில் உட்கார்ந்தேன். இருவருக்கும் இடையே மெல்லிய தூரம் மட்டுமே இருந்தது.
‎
‎நான் என் கையை நீட்டி அவள் கையைப் பிடித்தேன். அவள் கை சூடாக இருந்தது. “மகிழினி… நீ அழகாக இருக்கிறாய்,” என்றேன். அவள் நாணத்துடன் தலையைக் குனிந்தாள். ஆனால் கையை விடவில்லை.
‎
‎மெதுவாக நான் அவளை நெருங்கினேன். அவள் முகம் என் முகத்துக்கு அருகில் வந்தது. என் உதடுகள் அவள் உதடுகளை மெல்லத் தொட்டன. முதல் முத்தம் – மென்மையானது, இனிப்பானது. அவள் உடல் சற்று நடுங்கியது. நான் அவள் இடுப்பை மெல்ல அணைத்தேன். அவள் என் மார்பில் சாய்ந்தாள்.
‎
‎”அருண்… இது தவறா?” என்று கிசுகிசுத்தாள்.
‎
‎”இது தவறில்லை… இது இயல்பானது,” என்று சொல்லியபடி அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டேன். அவள் மெல்ல முனகினாள் – “ஆஹ்…” என்ற சிறிய ஒலி. என் கை அவள் முதுகில் ஓடியது. அவள் மார்பகங்கள் என் மார்பைத் தொட்டன. அந்தத் தொடுகை இருவருக்கும் புதிய உணர்வைத் தந்தது.
‎
‎நான் அவள் காதில் மெல்ல கடித்தேன். அவள் “உம்… வலிக்கிறது… ஆனால் நிறுத்தாதீர்கள்,” என்றாள். என் கை அவள் தொடையை மெல்ல வருடியது. அவள் புடவையின் மேல் இருந்து அவள் சதையை உணர்ந்தேன். அவள் கையும் என் மார்பைத் தொட்டது. அவள் விரல்கள் என் தசைகளைத் தடவின.
‎
‎இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டோம். முத்தங்கள் தொடர்ந்தன – உதடுகள், கன்னங்கள், கழுத்து. அவள் உடல் சூடாகிக் கொண்டிருந்தது. என் உடலும் அவளை விரும்பியது. ஆனால் நான் நிறுத்தினேன். “இன்னும் நேரம் இருக்கிறது… மெதுவாக,” என்றேன்.
‎
‎மகிழினி என் கண்களைப் பார்த்து, “நீங்கள் என்னை… உங்கள் பொண்டாட்டியாக்கிக் கொள்வீர்களா?” என்று கேட்டாள். அவள் குரலில் காதலும், பயமும் கலந்திருந்தது.
‎
‎நான் அவளை மீண்டும் அணைத்து, “ஆம்… நீ என் உயிர்,” என்றேன்.
‎
‎அந்த இரவு அப்படியே முடிந்தது. ஆனால் இருவருக்கும் இடையே ஒரு புதிய பந்தம் உருவாகியிருந்தது. அடுத்த நாட்களில் அவளின் பார்வை இன்னும் ஆழமாக மாறியது.
‎
‎கிராமத்தில் மெல்லிய பேச்சுகள் அதிகரித்தன. சில பெண்கள் என்னை இன்னும் அதிக ஆர்வத்துடன் பார்க்கத் தொடங்கினர். ஆனால் என் மனம் மகிழினியிடமே இருந்தது.
‎
‎**காலப்பயணக் காதல்: பண்டைய தமிழகத்தின் வீரன்**
‎
‎**அத்தியாயம் 4: இதயத்தின் ஆழமான அலைகள்**
‎
‎அந்த இரவுக்குப் பிறகு, மகிழினியுடன் என் உறவு மெல்ல மெல்ல ஆழமாகிக் கொண்டிருந்தது. வெளியே பார்ப்பவர்களுக்கு நாங்கள் இருவரும் சாதாரண நண்பர்களாகத் தெரிந்தோம். ஆனால் உள்ளுக்குள், ஒரு பெரிய கடல் அலையைப் போல உணர்வுகள் எழுந்து கொண்டிருந்தன.
‎
‎மறுநாள் காலை, கடற்கரையில் அவளைச் சந்தித்தேன். அவள் வலையைச் சுமந்தபடி நடந்து வந்தாள். என்னைப் பார்த்ததும் அவள் கண்கள் மின்னின. அந்தப் பார்வையில் நேற்றைய இரவின் நினைவுகள் தெரிந்தன – அவள் உதடுகளின் மென்மை, அவள் உடலின் சூடு, அவள் முனகலின் இனிமை. என் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது.
‎
‎”மகிழினி,” என்று அழைத்தேன். அவள் அருகில் வந்து நின்றாள். சுற்றிலும் யாரும் இல்லை. நான் அவள் கையை மெல்லப் பிடித்துக் கொண்டேன். “நேற்று இரவு… என் மனதை முழுவதுமாக நிரப்பிவிட்டாய். உன் தொடுகை என்னுள் ஒரு புதிய உயிரைப் புகுத்தியது.”
‎
‎அவள் கண்கள் குளமாகின. “அருண்… நீங்கள் வந்ததிலிருந்து என் உலகமே மாறிவிட்டது. நீங்கள் புலியை வென்றபோது வியந்தேன். கடலில் குதித்தபோது பயந்தேன். ஆனால் நேற்று… உங்கள் அணைப்பில், உங்கள் முத்தத்தில்… என் உள்ளம் முழுவதும் உங்களுக்குச் சொந்தமாகிவிட்டது. இது காதலா? இல்லை இதயத்தின் ஆழமான ஏக்கமா? தெரியவில்லை. ஆனால் உங்களைப் பிரிந்து ஒரு நொடி இருக்க முடியவில்லை.”
‎
‎அவள் குரல் நடுங்கியது. நான் அவளை மெல்ல அணைத்தேன். அவள் தலை என் மார்பில் சாய்ந்தது. அந்தத் தருணத்தில் எனக்குள் இருந்த அனைத்து உணர்வுகளும் பொங்கின. “நீ என் காலப் பயணத்தின் ஒளி. 2000 ஆண்டுகளுக்கு அப்பால் இருந்து வந்த என்னை, உன் புன்னகை இங்கு நிறுத்தியது. உன் கண்களில் என்னைப் பார்க்கும் போது, என் வலிமை, என் தைரியம் எல்லாம் உனக்காக மட்டுமே என்று தோன்றுகிறது. உன் இதயத் துடிப்பு என் காதில் ஒலிக்கும் போது, உலகமே அமைதியாகிறது.”
‎
‎இருவரும் நீண்ட நேரம் அப்படியே நின்றோம். கடல் அலைகள் மெதுவாக அடித்தன. அவள் கை என் முதுகை வருடியது. அந்தத் தொடுகையில் காதலின் ஆழம் இருந்தது – உடல் மட்டுமல்ல, ஆன்மாவின் இணைப்பு.
‎
‎பின்னர், அவள் என்னைப் பார்த்து சிரித்தாள். “நீங்கள் என்னைத் தொட்டபோது என் உடல் பூரித்தது. உங்கள் உதடுகள் என் கழுத்தில் படும்போது ஒரு இன்ப அலையை உணர்ந்தேன். ஆனால் அதைவிட… உங்கள் வார்த்தைகள் என் இதயத்தைத் தொடுகின்றன. நீங்கள் என் வீரன் மட்டுமல்ல… என் காதலன்.”
‎
‎அன்று முழுவதும் அவளுடன் கழிந்த நேரங்கள் ஒவ்வொன்றும் சிறிய சந்தோஷங்களால் நிரம்பின. அவள் மீன் உலர்த்தும் போது நான் உதவினேன். அவள் சிரிக்கும் போது என் உள்ளம் குளிர்ந்தது. அவள் என்னைப் பார்க்கும் ஒவ்வொரு பார்வையிலும் காதல் பெருகியது. நானும் அவளுக்கு என் உலகத்தின் சில நினைவுகளைச் சொன்னேன் – ஆனால் அவற்றை அவள் புரிந்து கொள்ளும் வகையில்.
‎
‎மாலையில், அவள் தந்தை எங்களைப் பார்த்தார். அவர் புன்னகைத்தார். “இருவரும் நன்றாகப் பொருந்துகிறீர்கள்,” என்றார் மெல்ல. அந்த வார்த்தைகள் எங்களுக்கு புதிய நம்பிக்கையைத் தந்தன.
‎
‎ஆனால் காதல் எப்போதும் இனிப்பாக மட்டும் இருப்பதில்லை. கிராமத்தின் சில இளைஞர்கள் எங்களைப் பொறாமையுடன் பார்க்கத் தொடங்கினர். மகிழினியின் நெருங்கிய தோழி ஒருத்தி என்னிடம் வந்து, “அவளை நீங்கள் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள். அவள் இதயம் மென்மையானது,” என்றாள்.
‎
‎என் மனதில் ஒரு கவலை – இந்தக் காதல் எப்படி முன்னேறும்? என் காலப் பயணம் எப்போது முடியும்? ஆனால் அந்தக் கவலையைத் தாண்டி, மகிழினியின் மீதான என் உணர்வு ஆழமாக வேரூன்றியது.
‎
‎
‎அந்த இரவுக்குப் பிறகு, மகிழினியுடன் என் உறவு மெல்ல மெல்ல ஆழமாகிக் கொண்டிருந்தது. வெளியே பார்ப்பவர்களுக்கு நாங்கள் இருவரும் சாதாரண நண்பர்களாகத் தெரிந்தோம். ஆனால் உள்ளுக்குள், ஒரு பெரிய கடல் அலையைப் போல உணர்வுகள் எழுந்து கொண்டிருந்தன.
‎
‎மறுநாள் காலை, கடற்கரையில் அவளைச் சந்தித்தேன். அவள் வலையைச் சுமந்தபடி நடந்து வந்தாள். என்னைப் பார்த்ததும் அவள் கண்கள் மின்னின. அந்தப் பார்வையில் நேற்றைய இரவின் நினைவுகள் தெரிந்தன – அவள் உதடுகளின் மென்மை, அவள் உடலின் சூடு, அவள் முனகலின் இனிமை. என் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது.
‎
‎”மகிழினி,” என்று அழைத்தேன். அவள் அருகில் வந்து நின்றாள். சுற்றிலும் யாரும் இல்லை. நான் அவள் கையை மெல்லப் பிடித்துக் கொண்டேன். “நேற்று இரவு… என் மனதை முழுவதுமாக நிரப்பிவிட்டாய். உன் தொடுகை என்னுள் ஒரு புதிய உயிரைப் புகுத்தியது.”
‎
‎அவள் கண்கள் குளமாகின. “அருண்… நீங்கள் வந்ததிலிருந்து என் உலகமே மாறிவிட்டது. நீங்கள் புலியை வென்றபோது வியந்தேன். கடலில் குதித்தபோது பயந்தேன். ஆனால் நேற்று… உங்கள் அணைப்பில், உங்கள் முத்தத்தில்… என் உள்ளம் முழுவதும் உங்களுக்குச் சொந்தமாகிவிட்டது. இது காதலா? இல்லை இதயத்தின் ஆழமான ஏக்கமா? தெரியவில்லை. ஆனால் உங்களைப் பிரிந்து ஒரு நொடி இருக்க முடியவில்லை.”
‎
‎அவள் குரல் நடுங்கியது. நான் அவளை மெல்ல அணைத்தேன். அவள் தலை என் மார்பில் சாய்ந்தது. அந்தத் தருணத்தில் எனக்குள் இருந்த அனைத்து உணர்வுகளும் பொங்கின. “நீ என் காலப் பயணத்தின் ஒளி. 2000 ஆண்டுகளுக்கு அப்பால் இருந்து வந்த என்னை, உன் புன்னகை இங்கு நிறுத்தியது. உன் கண்களில் என்னைப் பார்க்கும் போது, என் வலிமை, என் தைரியம் எல்லாம் உனக்காக மட்டுமே என்று தோன்றுகிறது. உன் இதயத் துடிப்பு என் காதில் ஒலிக்கும் போது, உலகமே அமைதியாகிறது.”
‎
‎இருவரும் நீண்ட நேரம் அப்படியே நின்றோம். கடல் அலைகள் மெதுவாக அடித்தன. அவள் கை என் முதுகை வருடியது. அந்தத் தொடுகையில் காதலின் ஆழம் இருந்தது – உடல் மட்டுமல்ல, ஆன்மாவின் இணைப்பு.
‎
‎பின்னர், அவள் என்னைப் பார்த்து சிரித்தாள். “நீங்கள் என்னைத் தொட்டபோது என் உடல் பூரித்தது. உங்கள் உதடுகள் என் கழுத்தில் படும்போது ஒரு இன்ப அலையை உணர்ந்தேன். ஆனால் அதைவிட… உங்கள் வார்த்தைகள் என் இதயத்தைத் தொடுகின்றன. நீங்கள் என் வீரன் மட்டுமல்ல… என் காதலன்.”
‎
‎அன்று முழுவதும் அவளுடன் கழிந்த நேரங்கள் ஒவ்வொன்றும் சிறிய சந்தோஷங்களால் நிரம்பின. அவள் மீன் உலர்த்தும் போது நான் உதவினேன். அவள் சிரிக்கும் போது என் உள்ளம் குளிர்ந்தது. அவள் என்னைப் பார்க்கும் ஒவ்வொரு பார்வையிலும் காதல் பெருகியது. நானும் அவளுக்கு என் உலகத்தின் சில நினைவுகளைச் சொன்னேன் – ஆனால் அவற்றை அவள் புரிந்து கொள்ளும் வகையில்.
‎
‎மாலையில், அவள் தந்தை எங்களைப் பார்த்தார். அவர் புன்னகைத்தார். “இருவரும் நன்றாகப் பொருந்துகிறீர்கள்,” என்றார் மெல்ல. அந்த வார்த்தைகள் எங்களுக்கு புதிய நம்பிக்கையைத் தந்தன.
‎
‎ஆனால் காதல் எப்போதும் இனிப்பாக மட்டும் இருப்பதில்லை. கிராமத்தின் சில இளைஞர்கள் எங்களைப் பொறாமையுடன் பார்க்கத் தொடங்கினர். மகிழினியின் நெருங்கிய தோழி ஒருத்தி என்னிடம் வந்து, “அவளை நீங்கள் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள். அவள் இதயம் மென்மையானது,” என்றாள்.
‎
‎என் மனதில் ஒரு கவலை – இந்தக் காதல் எப்படி முன்னேறும்? என் காலப் பயணம் எப்போது முடியும்? ஆனால் அந்தக் கவலையைத் தாண்டி, மகிழினியின் மீதான என் உணர்வு ஆழமாக வேரூன்றியது.
‎
‎
‎அன்று இரவு கடல் அமைதியாக இருந்தது. மகிழினி தன் குடிலுக்கு அருகில் இருந்த மரத்தடியில் என்னைச் சந்தித்தாள். அவள் முகம் நாணத்தில் சிவந்திருந்தது. ஆனால் அவள் கண்கள் என்னை நேருக்கு நேர் பார்த்தன. அவள் மெல்ல என் கையைப் பிடித்து இழுத்தாள். அது அவளின் சமிக்ஞை. “அருண்… உள்ளே வாங்க,” என்றாள் மெல்லிய குரலில், கூச்சத்துடன்.
‎
‎நான் அவளுடன் குடிலுக்குள் சென்றேன். உள்ளே மங்கலான எண்ணெய் விளக்கு எரிந்து கொண்டிருந்தது. அவள் கதவை மூடினாள். அவள் இப்போதும் சற்று கூச்சப்பட்டாள், ஆனால் தன் புடவையின் முனையை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டு என்னை நெருங்கினாள்.
‎
‎நான் அவளை அணைத்தேன். அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டேன். அவள் முத்தத்தை ஏற்றுக் கொண்டாள். என் கைகள் அவள் முதுகை வருடின. அவள் என் மார்பில் சாய்ந்தாள். “என்னை முழுவதுமாக உங்களுக்குச் சொந்தமாக்குங்கள்,” என்றாள் அவள், கூச்சம் குறைந்து.
‎
‎நான் அவள் புடவையை மெல்ல அவிழ்த்தேன். அவள் முலைகள் வெளியே வந்தன. அவை உறுதியாகவும், மென்மையாகவும் இருந்தன. நான் ஒரு முலையைப் பிடித்து பிசைந்தேன். அவள் “ஆஹ்…” என்று முனகினாள். என் வாய் அந்த முலையை சப்ப ஆரம்பித்தது. நாக்கால் முலைக்காம்பைச் சுழற்றினேன். அவள் என் தலையைப் பிடித்து அழுத்தினாள்.
‎
‎என் கை கீழே இறங்கி அவள் புண்டையைத் தொட்டது. அவள் ஈரமாக இருந்தாள். விரலால் அவள் புண்டைப் பிளவைத் தடவினேன். அவள் கால்களைச் சற்று அகட்டினாள். நான் ஒரு விரலை உள்ளே நுழைத்து உள்ளே வெளியே ஆட்டினேன். அவள் இடுப்பை அசைத்தாள். “அருண்… எனக்கு வேணும்,” என்றாள்.
‎
‎நான் என் உடையை களைந்தேன். என் சுண்ணி விறைத்து நின்றது. அவள் அதைப் பார்த்து கூச்சப்பட்டாள், ஆனால் கையை நீட்டி அதைப் பிடித்தாள். அவள் கை மேலும் கீழும் ஆட்டியது. நான் அவளைத் தரையில் படுக்க வைத்தேன்.
‎
‎
‎நான் அவள் மேல் ஏறினேன். என் சுண்ணியின் தலைப்பகுதியை அவள் புண்டை வாயில் வைத்து தேய்த்தேன். அவள் “உள்ளே விடுங்கள்,” என்றாள். நான் மெதுவாகத் தள்ளினேன். என் சுண்ணி அவள் புண்டைக்குள் நுழைந்தது. அது இறுக்கமாக இருந்தது. முழுவதும் உள்ளே செல்லும் வரை தள்ளினேன்.
‎
‎பின்னர் வேகமாக உள்ளே வெளியே ஆட்ட ஆரம்பித்தேன். அவள் குண்டியைப் பிடித்து இறுக்கினேன். ஒவ்வொரு அடியிலும் அவள் முலைகள் ஆடின. நான் அவற்றைப் பிடித்து பிசைந்தேன். என் சுண்ணி அவள் புண்டையை முழுவதுமாக நிரப்பியது. வேகம் அதிகரித்தேன். “ஆஹ்… அருண்… வேகமா…” என்றாள் அவள்.
‎
‎நான் அவளைப் புரட்டி நாய் போல் வைத்தேன். அவள் குண்டி எனக்கு நேராக இருந்தது. சுண்ணியை பின்னால் இருந்து அவள் புண்டைக்குள் செருகினேன். வேகமாக மோதினேன். என் இடுப்பு அவள் குண்டியில் மோதும் ஒலி குடிலுக்குள் எதிரொலித்தது. அவள் கைகளால் தரையைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.
‎
‎நான் அவள் கூந்தலைப் பிடித்து இழுத்தேன். வேகம் கூட்டினேன். அவள் புண்டை என் சுண்ணியை
என் சுண்ணியை இறுக்கமாகப் பற்றியது. நான் அவள் முலைகளைப் பின்னால் இருந்து பிடித்து பிசைந்தபடி ஓத்தேன். நீண்ட நேரம் இப்படியே தொடர்ந்தேன்.
‎
‎பிறகு அவளை மீண்டும் மல்லாக்கப் படுக்க வைத்து அவள் கால்களை என் தோளில் வைத்தேன். இந்த நிலையில் ஆழமாகத் தள்ளினேன். என் சுண்ணி அவள் புண்டையின் ஆழத்தைத் தொட்டது. வேகமாக, சத்தமாக ஓத்தேன். அவள் உடல் வியர்வையில் நனைந்தது. என் உடலும் அப்படித்தான்.
‎
‎நான் அவளைத் தூக்கி சுவரில் சாய்த்து நின்றபடி ஓத்தேன். அவள் கால்களை என் இடுப்பில் கட்டினாள். என் சுண்ணி மேலும் கீழும் சென்றது. அவள் என் தோள்களைப் பிடித்துக் கொண்டு முனகினாள்.
‎
‎இறுதியில் நான் அவள் மேல் படுத்தபடி வேகமாக ஓத்தேன். என் சுண்ணி அவள் புண்டைக்குள் வெடித்தது. நான் உள்ளே வெளியேற்றினேன். அவளும் உச்சத்தை அடைந்தாள். இருவரும் களைத்துப் படுத்தோம்.
‎
‎அந்த உடலுறவுக்குப் பிறகு, மகிழினியின் கண்களில் ஒரு புதிய மாற்றம் தெரிந்தது. அவள் என்னைப் பார்த்த பார்வை முழு அர்ப்பணிப்பு நிறைந்ததாக இருந்தது. அவள் என் மார்பில் தலை வைத்து, “அருண்… இப்போது நான் உங்களுக்குச் சொந்தம். நீங்கள் சொல்வது எதுவாக இருந்தாலும் செய்வேன். உங்களுக்காக எந்த உடலுறவையும், எந்தச் செயலையும் செய்வேன். என் காதல் முழுமையானது,” என்றாள். அவள் குரலில் அன்பும், விருப்பமும் நிரம்பியிருந்தது. இது அடிமைத்தனம் அல்ல – முழு நிபந்தனையற்ற காதலும், உடலுறவு விருப்பமும்.
‎
‎என் மோதிரத்தின் சக்தி செயல்பட்டது. இனி அவளுடன் உடலுறவு மிகவும் காட்டுமிராண்டித்தனமாக இருக்கும். அவள் என்னை விட்டு ஒரு நொடி பிரிய மாட்டாள்.
‎
‎முதல் ரவுண்ட் முடிந்த பிறகு, நாங்கள் சிறிது நேரம் படுத்திருந்தோம். மகிழினி என் மார்பில் தலை வைத்து படுத்திருந்தாள். அவள் உடல் இன்னும் வியர்வையில் ஈரமாக இருந்தது. என் சுண்ணி அவள் புண்டைக்குள் இருந்து வெளியே வந்தது. அவள் கண்கள் முழு அர்ப்பணிப்புடன் என்னைப் பார்த்தன.
‎
‎”அருண்… இன்னும் வேணும்,” என்றாள் அவள். அவள் கை என் சுண்ணியைப் பிடித்து மெல்ல தடவினாள். அது மீண்டும் விறைக்க ஆரம்பித்தது. மோதிரத்தின் சக்தி முழுமையாக செயல்பட்டது. அவள் இப்போது என்னை முழு நிபந்தனையற்ற காதலுடன் விரும்பினாள்.
‎
‎
‎மகிழினி என்னைப் புரட்டி மேல் ஏறினாள். அவள் இப்போது கூச்சம் இல்லாமல், பசியுடன் இருந்தாள். அவள் என் சுண்ணியைப் பிடித்து தன் புண்டைக்குள் உட்கார்ந்தாள். முழு நீளத்தையும் உள்ளே வாங்கினாள். “உங்கள் சுண்ணி என் புண்டையை நிரப்புகிறது,” என்றாள்.
‎
‎அவள் இடுப்பை வேகமாக மேலும் கீழும் ஆட்டினாள். அவள் முலைகள் பெரிதாக ஆடின. நான் அவற்றை இரு கைகளாலும் பிடித்து கடினமாக பிசைந்தேன். அவள் முலைக்காம்புகளை கிள்ளினேன். அவள் வேகத்தை அதிகரித்தாள். என் சுண்ணி அவள் புண்டையில் ஆழமாக மோதியது.
‎
‎நான் அவளைத் தூக்கி என் மடியில் வைத்துக் கொண்டு நின்றேன். அவள் கால்களை என் இடுப்பைச் சுற்றி கட்டினாள். நான் அவள் குண்டியை இரு கைகளாலும் இறுக்கிப் பிடித்து, அவள் புண்டைக்குள் சுண்ணியை வேகமாக ஏற்றி இறக்கினேன். ஒவ்வொரு அடியும் கடினமாக இருந்தது. அவள் புண்டை சத்தம் எழுப்பியது. “ஆஹ்… ஆழமா ஓடுங்கள்,” என்றாள்.
‎
‎நான் அவளைத் தரையில் தள்ளினேன். அவள் மல்லாக்கப் படுத்தாள். நான் அவள் கால்களை விரித்து என் தோளில் வைத்து, முழு வேகத்தில் ஓத்தேன். என் சுண்ணி அவள் புண்டையை கிழிப்பது போல மோதியது. அவள் குண்டியை அடித்தேன். அவள் உடல் நடுங்கியது.
‎
‎பிறகு அவளை நாய் நிலையில் வைத்தேன். அவள் குண்டி உயர்த்தி இருந்தது. நான் பின்னால் நின்று சுண்ணியை அவள் புண்டைக்குள் ஒரே அடியில் செருகினேன். வேகமாக, காட்டுமிராண்டித்தனமாக ஓத்தேன். என் இடுப்பு அவள் குண்டியில் சத்தமாக மோதியது. அவள் கூந்தலைப் பிடித்து இழுத்தேன். அவள் புண்டை என் சுண்ணியை இறுக்கமாகப் பிழிந்தது.
‎
‎நான் அவள் குண்டிக்குள் விரலை நுழைத்து ஆட்டினேன். இரு துளைகளையும் ஒரே நேரத்தில் அனுபவித்தேன். அவள் உடல் வியர்வையில் நனைந்து குலுங்கியது. நான் அவள் முலைகளைப் பின்னால் இருந்து பிடித்து கடினமாகப் பிசைந்தபடி தொடர்ந்து ஓத்தேன்.
‎
‎நிலையை மாற்றி, அவளை சுவரில் சாய்த்து நின்றபடி பின்னால் இருந்து ஓத்தேன். ஒரு காலை உயர்த்தி வைத்து ஆழமாகத் தள்ளினேன். என் சுண்ணி அவள் புண்டையின் அடியைத் தொட்டது. வேகம் குறையாமல் தொடர்ந்தேன்.
‎
‎இறுதியாக அவளை மீண்டும் மல்லாக்கப் படுக்க வைத்து, அவள் மேல் ஏறி முழு பலத்துடன் ஓத்தேன். என் சுண்ணி அவள் புண்டைக்குள் வேகமாக இயங்கியது. அவள் கால்களை இறுக்கமாகப் பற்றினேன். நீண்ட நேரம் இந்த வேகத்தில் தொடர்ந்தேன். அவள் பல முறை உச்சத்தை அடைந்தாள்.
‎
‎இறுதியில் நான் உள்ளே வெளியேற்றினேன். அவள் புண்டை என் விந்தால் நிரம்பியது. இருவரும் களைத்துப் படுத்தோம்.
‎
‎மகிழினி என்னை இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டாள். “அருண்… நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் கேட்பேன். உங்களுடன் இப்படி எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் ஓப்பேன். என் உடல் முழுவதும் உங்களுக்குச் சொந்தம்,” என்றாள் முழு அன்புடன்.
‎
‎இது ஒரு தொடர் கதை நீங்கள் கொடுக்கும் ஆதரவு வைத்து தான் அடுத்த பாகத்தை எழுத முடியும்.
‎உங்கள் கருத்துக்கல் வரவேற்க படுகின்றது
‎
‎
‎கருத்துக்களை தெரிவிக்க வேண்டுமெனில் கீழுள்ள முகவரிக்கு தொடர்பு கொள்ளவும்.
‎பெண்கள் தொடர்பு கொள்ளலாம். திருமணமான தம்பதிகள் கூட தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.
‎
‎
‎காமம் பற்றி சந்தேகங்களுக்கு என் தொடர்பு கொல்லவும் ஆர்வமுள்ளவர்கள்
‎இந்த முகவரிக்கு. google சாட்டில் கூட தொடர்பு கொள்ளலாம்.
‎
‎
‎என்னிடம் உள்ள பெண்கள் அந்தரங்க புகைப்படம் மற்றும் வீடியோக்களை விற்க விரும்புகிறேன். ஆர்வமுள்ளவர்கள்
‎இந்த முகவரிக்கு. google சாட்டில் கூட தொடர்பு கொள்ளலாம்.
‎
‎raghupati413@gmail.com
‎
‎Use the Google chat app
‎கூகுள்சேட்இல் தொடர்புகொள்ளவும்
‎அல்லது email செய்யவும்.
‎